σχολιάζοντας την επικαιρότητα, 30η ιούλη 2017

ιλοveithaki.gr | 30/7/2017

σχόλια ημέρας:

• η διαπλοκή που προωθεί ο ναζισμός είναι πάντα τρισχειρότερη από τη διαπλοκή και της πιο εκμαυλισμένης δημοκρατίας. γιατί στη δεύτερη έχεις το δικαίωμα μέσα στην κτηνωδία να παραμένεις άνθρωπος. φτωχοί μπορεί να είμαστε ή να γίνουμε. κτήνη όμως ποτέ  / ε καρασαββίδου
• η σωτηρία και η καταδίκη είναι δύο πόλοι ανάμεσα στους οποίους κινούνται οι άνθρωποι, όσοι έχουν βέβαια συνείδηση, αλλά αναγκάζονται να ενδώσουν -αφήνονται να ενδώσουν- σαν οδοιπόροι για τα σούσα, μολονότι αποπειρώνται με οδύνη να ισορροπήσουν τις εσωτερικές τους συγκρούσεις με τη βία του περιβάλλοντος / γ περαντωνάκης
• ο τουρισμός συνεχίζει και φέτος την ανοδική πορεία του, όχι μόνο διότι η ελλάδα είναι μια ιδανική χώρα για διακοπές, αλλά και επειδή αρκετές από τις… ανταγωνίστριες χώρες -κυρίως στο κομμάτι “ήλιος, θάλασσα”- φαντάζουν επικίνδυνες ή αίφνης αφιλόξενες. οι τουρίστες, λοιπόν, ήρθαν, τα ξενοδοχεία γέμισαν, οι ταβέρνες δουλεύουν. και πολλοί άνθρωποι έχουν απαλλαγεί για μερικούς μήνες από την αγωνία της ανεργία
• οι άνθρωποι γενικά πιστεύουν ότι τη μεγαλύτερη σημασία για την πορεία ενός τόπου έχει το ποιοι κυβερνούν. ιστορικά είναι σήμερα αποδεκτό ότι εξίσου μεγάλη σημασία, αν όχι μεγαλύτερη έχει και το ποιοι είναι οι κυβερνώμενοι

[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”867″]

άσχετο: (πάει με ούλα)

Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος

για τα ωραία και μεγάλα έργα

η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα

ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·

να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,

και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.

Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,

(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),

και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,

και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη

που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,

και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.

Και συ τα δέχεσαι με απελπισία

αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.

Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·

τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,

τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·

την Aγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.

Aυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Aρταξέρξης,

αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·

και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις.