τι μάθαμε από τη συζήτηση στη βουλή για τη novartis

Αυτό που επιβεβαίωσε είναι η θλιβερή εικόνα του παλιού πολιτικού συστήματος, που αρνείται πεισματικά να αναλάβει έστω και τη πολιτική ευθύνη για ένα αδιαμφισβήτητο σκάνδαλο που συνέβαλε στη χρεοκοπία της χώρας.

Ξεχώρισε ο εμπαθής λόγος του πρώην Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά με τα χτυπήματα στο έδρανο της Βουλής, το ακροδεξιό παραλήρημα, τις ευθείες απειλές για εκδίκηση σε πολιτικούς, μάρτυρες και δικαστές, απειλώντας εμμέσως ότι αν ο κ. Μητσοτάκης δεν τον στηρίξει θα τον ρίξει, όπως έκανε άλλωστε και με τον πατέρα του. Ο νυν αρχηγός της ΝΔ έμεινε στη σκιά του, επαναλαμβάνοντας τη κωμικοτραγική θεωρία της διεθνούς συνωμοσίας.

Καθώς και ο γεμάτος αμέτρητα « Εγώ » λόγος του πρώην Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Ε. Βενιζέλου με την έμμεση παραδοχή ότι μερίδα δικαστικών μεθοδεύει την αφαίρεση της δικογραφίας από την αρμόδια Εισαγγελέα Διαφθοράς. Τέλος, οι κραυγές και οι θεατρινισμοί του Ά. Γεωργιάδη, που για πολλοστή φορά χρησιμοποίησε ένα ψέμα και το θάνατο ενός 4χρονου παιδιού ελλείψει επιχειρημάτων.

Τα δύο κόμματα που αλληλοκατηγορήθηκαν στο παρελθόν, αναμασούν τώρα τα ίδια επιχειρήματα και συσκοτίζουν τις ευθύνες ενώ ο λόγος τους δεν κρύβει τα απωθημένα και την αλαζονεία τους. Το κλίμα συμπλήρωσαν οι τραμπουκισμοί και οι εμφυλιακές ιαχές στους διαδρόμους από φερόμενους ως συνεργάτες του Σαμαρά.

Δυστυχώς, ανέκαθεν, ο τρόπος με τον οποίο διεξάγονται οι συζητήσεις στην Ελληνική Βουλή, ο κυνισμός και η πολιτική ρηχότητα όσων κυβερνούσαν τη χώρα σε κρίσιμες στιγμές εμποδίζουν την ουσιαστική συζήτηση που θα άρμοζε σε μία υγιή κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Και αυτός ο τρόπος συζήτησης μπορεί να πείθει και τον τελευταίο πολίτη ότι πολλοί από τους «φερόμενους ως εμπλεκόμενους» να είναι πράγματι εμπλεκόμενοι. Αλλά συγχρόνως απωθεί τους πολίτες, τους εξοργίζει και αυξάνει την απομάκρυνση τους από τους δημοκρατικούς θεσμούς της πολιτείας.