τα λερωμένα τ’ άπλυτα

αυγή web | 07.04.2016

Καρτερός Θανάσης

Όλη η δόξα, όλη η χάρη! Ξεπέφτεις θες δε θες στα γαλλικά, βλέποντας τα ονόματα στον ατελείωτο κατάλογο των Panama Leaks. Πρόεδροι κρατών και τα σόγια τους, πρωθυπουργοί και τα σόγια τους, διάσημοι και τα σόγια τους. Ξεπλένουν νομίμως, φοροδιαφεύγουν νομίμως, κερδοσκοπούν νομίμως. Γαμούν και δέρνουν. Διότι πώς αλλιώς να εκφραστείς για κείνους που τους «υπηκόους» τους μεν τους φορτώνουν φόρους, τον εαυτό τους δε τον φορτώνουν με τίτλους offshore που κρύβουν αφορολόγητους θησαυρούς;

Σου έρχεται μια σκέψη με όλα αυτά. Εκτός βέβαια από τη σκέψη, που μόνο οι Παπασταύρου δεν κάνουν, ότι αυτός ο κόσμος είναι χωρισμένος σε υποζύγια και ιππείς. Σου έρχεται η σκέψη ότι οι διακρίσεις φτάνουν μέχρι και τα Leaks. Υπάρχουν δηλαδή καλές και κακές διαρροές. Διαρροές που γκρεμίζουν θρόνους και κυβερνήσεις, και διαρροές που προκαλούν οργή για το ποιος, πώς, από πού, άνοιξε την τρύπα και βγήκαν τα άπλυτα στη φόρα. Απόδειξη; Πώς αντιμετωπίζουν τα leaks από τον Παναμά και πώς τα Leaks για τα άπλυτα του ΔΝΤ.

Προσέξτε: Η αποκάλυψη των WikiLeaks, με υπογραφή Άσανζ, για τη συνωμοσία του ΔΝΤ, προκάλεσε οργή στους Φαρισαίους όχι για το περιεχόμενό της, αλλά για το παράνομο της απόκτησής της. Δεν μας απασχολούν τα προϊόντα υποκλοπής, σου λένε. Ενώ οι εγχώριοι Λαγκαρντιστές, με πρώτους τους Φαρισαίους του Μητσοτάκη κι από κοντά τους Γραμματείς του Βενιζέλου και του Σταύρου, απαιτούν έρευνες για τη διαρροή και κεφαλές επί πίνακι, κατηγορώντας τον Τσίπρα που τόλμησε να την αξιοποιήσει. Εκθέτει την Ελλάδα ο πρωθυπουργός!

Για την άλλη διαρροή όμως -υποκλοπή μεγέθους terabytes και εκατομμυρίων φακέλων- ουδείς τόλμησε να ψελλίσει ότι δεν την παίρνει υπόψη γιατί είναι παράνομη. Παραιτήσεις, πολιτικοί σεισμοί, διαδηλώσεις, άμεση συγκρότηση επιτροπών ελέγχου, κλάψες -δεν είμαι εγώ, είναι ο μπαμπάς μου- απολογίες για τα λερωμένα τ’ άπλυτα. Αλλά το παραμύθι ότι τα στοιχεία είναι σαν να μην υπάρχουν -αυτό είπαν για τα του ΔΝΤ οι Φαρισαίοι της Καγκελαρίας- επειδή προέρχονται από υποκλοπή, ούτε ο Μητσοτάκης δεν τόλμησε να το πει.

Σκεφτείτε να ήταν στα παναμέζικα κανένας Τσακαλώτος, τι θα γινόταν. Πώς θα αντιμετώπιζαν τα προϊόντα υποκλοπής οι σωματοφύλακες του ΔΝΤ. Αλλά είπαμε. Ακόμα και στα λερωμένα τ’ άπλυτα υπάρχουν διακρίσεις…