σχολιάζοντας την επικαιρότητα, 3η σεπτ 2017

iloveithaki.gr | sept 3rd 2017

σχόλια ημέρας:

• εκείνο που χρειάζεται η χώρα είναι ένα νέο πραγματικά σύνταγμα, που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες, θα είναι απαλλαγμένο από τις αντιδραστικές σκωρίες του παρελθόντος και θα διαπερνάται από τη δυναμική που οδήγησε στον σχηματισμό της “κυβέρνησης με αριστερό πρόσημο”. το βάρος της λαϊκής συμπαράστασης στο εγχείρημα μιας παρόμοιας αναθεώρησης θα αποτελέσει εγγύηση για την επιτυχία του | τάσσος τρίκκας
• η πόλωση σήμερα εκφράζεται από τις δυνάμεις ολιγαρχικού τύπου (τραπεζίτες, διαπλεκόμενους, κρατικοδίαιτους, μεγάλους επιχειρηματίες, κομματικά κυκλώματα και λόμπι, μέσα μαζικής «ενημέρωσης» που απευθύνονται ή σε τυχοδιώκτες ή σε αποχαυνωμένους). αντί η χρεοκοπία να γίνει συλλογικό μάθημα και σημαία ευκαιρίας, οι υπεύθυνοι του ελληνικού κρατισμού και της χρεοκοπίας ανακαλύπτουν στον αντικομμουνισμό τους το μάντρα της αυτοκάθαρσης και της αυτοσυντήρησής τους / θ βασιλείου
• αυτή η ιστορία της τουριστικής αρπαχτής που διαδραματίζεται τους μήνες “αιχμής”, είναι αναμφίβολα μια πονεμένη ιστορία. και προς αποφυγή παρεξηγήσεων, αξίζει να τονισθεί ότι η αρπαχτή αναπτύσσεται εκατέρωθεν: η υπερτιμολόγηση προϊόντων, χώρων και υπηρεσιών, συνεξελίσσεται με την απαίτηση του τουρίστα για τελειότητα, για φθήνεια ακόμη και εκεί που η βενζίνη μεταφέρεται με μουλάρια. ο τουρίστας, ο περιηγητής, ο έποικος, ο κάτοικος, συγκροτούν διαφορετικές σχέσεις ανθρώπου και χώρου, στις οποίες αντιστοιχεί και διαφορετικό είδος σχέσεων με τις εγχώριες κοινωνίες. ο τουρισμός δεν φέρνει, μόνο συνάλλαγμα – όταν πραγματικά φέρνει και δεν το καταθέτει στους θύλακες των all inclusive συγκροτημάτων: επιπλέον έχει και επιπτώσεις, θετικές και αρνητικές, που πρέπει να συνεκτιμώνται μέσα στο πλαίσιο μιας ολιστικής πολιτική / γ σχίζας

[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”934″]