σχολιάζοντας την επικαιρότητα, 20η απρ 2018

iloveithaki.gr | apr 20th 2018

με λίγα λόγια:  η σεξουαλική προτίμηση δεν είναι ανωμαλία, ανωμαλία είναι να μοιράζεσαι τις ίδιες ιδέες με τον Αμβρόσιο, τους νεοναζί, τον Άδωνη Γεωργιάδη, το Μάκη Βορίδη και τους Τζήμερους αυτού του κόσμου

σχόλια ημέρας:

άκου φασίστα

Ανωμαλία είναι να σκορπάς το μίσος.

Ανωμαλία είναι να νομίζεις πως οι ομοφυλόφιλοι είναι ανώμαλοι και οι παπάδες με τα χρυσά άμφια, ομαλοί.

Ανωμαλία είναι να μεγαλώνεις τα παιδιά σου με παραμύθια για καρπερούς κρίνους και ανθρώπους που περπατάνε στο νερό.

Ανωμαλία είναι να σου φαίνεται φυσιολογικό να μαθαίνουν τα παιδιά στο σχολείο ότι ο Θεός δημιούργησε τον Αδάμ και την Εύα και να φρίττεις με τη Δαρβινική θεωρία για την εξέλιξη των ειδών.

Ανωμαλία είναι να μοιράζεσαι τις ίδιες ιδέες με τον Αμβρόσιο, τους νεοναζί, τον Άδωνη Γεωργιάδη, το Μάκη Βορίδη και τους Τζήμερους αυτού του κόσμου.

Ανωμαλία είναι να προπαγανδίζεις για την πατρίδα, το έθνος και την ορθοδοξία, αλλά να δυσκολεύεσαι να μιλήσεις και να γράψεις σωστά ελληνικά.

Ανωμαλία είναι να γράφεις κηρύγματα μίσσους στα social media μπας και μπεις στο ψηφοδέλτιο του Μητσοτάκη και του Άδωνη!

Ανωμαλία είναι να δουλεύει στην εντέλεια το αριστερό σου πόδι και το εγκεφαλογράφημα να είναι φλατ.

οι καιροί που το ιδεολογικό σου σινάφι και οι “μουτζαχεντίν” της εκκλησίας, καθόριζε τις νόρμες στην ηθική, την κοινωνία και τον έρωτα, μπορεί να μην έχουν περάσει ακόμα, αλλά ελπίζω σύντομα να ανήκουν σε κάποιο σκοτεινό χρονοντούλαπο. εσύ και οι μικροαστοί νοικοκυραίοι στους οποίους απευθύνεσαι, είστε ο μεγαλύτερος κίνδυνος γι’ αυτή την κοινωνία και τα νέα παιδιά, τα οποία δηλητηριάζετε με τις μισάνθρωπες απόψεις σας. εσείς. όχι οι πρόσφυγες, οι ομοφυλοφιλοι, η αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, το σύμφωνο συμβίωσης, η αλλαγή ταυτότητας φύλου και η φαρμακευτική κάνναβη. / κ ταχτσίδης

θέλει θάρρος για να πας κόντρα στην εποχή σου

φορούν χειμώνα καλοκαίρι σκούρα γυαλιά ηλίου αντί για στέμμα. και μια μέρα σαν τη σημερινή σηκώνουν το κεφάλι τους προς τον ουρανό κοιτώντας τα αποδημητικά πουλιά να επιστρέφουν θαυμάζοντας την ικανότητά τους να προσαρμόζονται στις εποχές. Θαυμάζουν επίσης την αντοχή τους να φτιάχνουν δυο φορές τον χρόνο καινούργια σπίτια. Στα κορίτσια αυτά αρέσει πολύ η σταθερότητα, αυτό είναι αλήθεια. τα κορίτσια αυτά είναι περίεργα για τη ζωή και την παρακολουθούν προσεκτικά. Δεν μοιάζουν καθόλου με τα «κορίτσια της συγγνώμης». Τα «κορίτσια της συγγνώμης» ίσως να μην υπήρξαν ποτέ. Αφού κι ο στιχουργός λέει πως αυτός που νομίζει πως υπάρχουν είναι: «ένας γελοίος παρλαπίπας κοκοράκος/ που όπου τον παίρνει κοκορεύεται/ ένας χαζός και ζαλισμένος ανθρωπάκος/μες του φαλλού του το φολκλόρ να κοροϊδεύεται». Σε ονόμασα βασίλισσα… Οταν περπατάς στο δρόμο/κανείς δε σε αναγνωρίζει./Κανένας δε βλέπει το κρυστάλλινο σου στέμμα, /κανένας δεν κοιτάζει/το από κόκκινο χρυσό χαλί/που πατάς καθώς περνάς,/το χαλί δεν υπάρχει./Κι όταν εμφανίζεσαι/όλοι οι ποταμοί ακούγονται/στο κορμί μου, καμπάνες/σείουν τον ουρανό/κι ένας ύμνος γεμίζει τον κόσμο… Κατά βάθος τα κορίτσια αυτά είναι πολύ γενναία κορίτσια. Θέλει θάρρος για να πας κόντρα στην εποχή σου…/ κυριακή μπεϊόγλου

[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1332″]