«κόκκινη» διαχωριστική γραμμή με το παρελθόν, τώρα

Ο πόνος θα μας συνοδεύει για πάντα. Αν όμως, ως κοινωνία, θέλουμε πραγματικά να τιμήσουμε τη μνήμη των νεκρών αυτής της τραγωδίας, οφείλουμε να χαράξουμε μια «κόκκινη γραμμή» με το παρελθόν που μας οδήγησε εδώ.

Οι χθεσινοβραδινές καταγγελίες για οργανωμένο σχέδιο εμπρησμού, καταγγελίες τεκμηριωμένες δορυφορικά, θα διερευνηθούν αρμοδίως, από τον φυσικό δικαστή και όχι από τους εκάστοτε «εισαγγελείς» καναλιών – νοσταλγών της «αριστερής παρένθεσης», που επιδιώκουν σταθερά να μην αλλάξει τίποτε σε ένα σύστημα εξουσίας και -μεγάλης αλλά και μικρής- διαπλοκής, που ακύρωνε συστηματικά ακόμα και το όποιο θεσμικό πλαίσιο υπήρχε. Αυτό το θεσμικό πλαίσιο που είχε επιλεγεί να μένει ελλιπές και ανολοκλήρωτο.

Η διαφαινόμενη προσπάθεια της Ν.Δ. να περιορίσει την απολύτως αναγκαία πολιτική συζήτηση στο πλαίσιο και τον τρόπο λειτουργίας της Πολιτικής Προστασίας παρακάμπτοντας τις ακραίες καιρικές συνθήκες, που διαφαίνεται ότι λειτούργησαν ως «ιδανικό σκηνικό» για τους εμπρηστές, λειτουργεί αντικειμενικά ως πέπλο συσκότισης. Συσκότισης διαχρονικών ευθυνών του πολιτικού συστήματος που κυβέρνησε τη χώρα επί δεκαετίες. Ευθυνών που αφορούν τη συστηματική κατάργηση κάθε έννοιας πολεοδόμησης προκειμένου να εξυπηρετηθούν γενιές ολόκληρες αυθαιρέτων και των κυκλωμάτων που πλούτισαν από αυτά. Ευθυνών που πρέπει να αποδοθούν και, κυρίως, πρέπει να αποτελέσουν τον οδηγό για ένα σύγχρονο πλαίσιο, το οποίο θα συνδυάζει τον σεβασμό στο περιβάλλον με τις ανάγκες μιας σύγχρονης πολεοδόμησης που θα αποτρέπει οριστικά τη δημιουργία «παγίδων θανάτου».

Αυτή είναι η «κόκκινη» διαχωριστική γραμμή με το παρελθόν που οφείλει να χαράξει το πολιτικό σύστημα σήμερα. Η αντιπολίτευση, αξιωματική και ελάσσων, θα κριθεί από την ωριμότητα -και την ευαισθησία- απέναντι σε αυτή την αδήριτη ανάγκη.