εφσυν/ μάριος διονέλλης

08.09.2021, 16:00

«Θεός σχωρέστον» λένε στο κατευόδιο του νεκρού. Μα ο Μίκης δεν είχε ανάγκη από κανέναν θεό να τον συγχωρέσει. Αλλωστε, ώρες ώρες το μεγαλείο του, αυτό το ίδιο που τον κατέτρεχε αδυσώπητα, ίσως και να ξεπέρασε τα ανθρώπινα και να άγγιξε τα θεϊκά πράγματα.

Μα ούτε και από ανθρώπους είχε ανάγκη να τον συγχωρέσουν. «Γεια και χαρά σας άσπιλοί μου δικαστές» έγραψε στον «Διόνυσο» σκοτώνοντας κάθε παρόντα και μέλλοντα κριτή του. Τελικά ίσως μόνο από τον εαυτό του να ζήτησε συγχώρεση. Μάλλον στον ίδιο απευθύνεται η επιστολή αυτή που λέει πως θέλει να φύγει «σαν κομμουνιστής». Και μόνο από αυτήν την εσωτερική συγγνώμη θα στάξει και σε μας λίγο βάλσαμο.

Αφηνε χρωστούμενα ο Μίκης από το 2018. Ακόμα και αν αποκήρυξε τα προηγούμενα «φάλτσα», με Καραμανλή και Μητσοτάκη, για τον βούρκο του μακεδονικού συλλαλητηρίου δεν μίλησε ποτέ. Για τη μέρα που έκανε σχήμα λόγου το «αδέρφια μου φασίστες», όταν από κάτω ήταν όντως όλοι οι φασίστες, για τη μέρα που μας είπε πως οι χρυσαυγίτες αγαπούν την Ελλάδα με τρόπο «εριστικό» και για την ευκαιρία που έδωσε στους Κασιδιάρηδες να ξαναγράψουν σε ένα tweet όλη του την ιστορία όπως τους βόλευε.

Η επιστολή στον Κουτσούμπα ήταν γραμμένη το 2020, δύο χρόνια μετά. Και εκεί λέει πως τα πιο κρίσιμα, τα δυνατά και τα ώριμα χρόνια του τα πέρασε κάτω από τη σημαία του ΚΚΕ. Συγχώρεση δεν χρειάστηκε να ζητήσει ούτε από θεούς ούτε από ανθρώπους. Εμείς όμως, ναι, έχουμε ανάγκη να το δούμε ως συγγνώμη. Και να την αποδεχτούμε.

Και πάλι φίλοι, Μίκη. Καλό ταξίδι.

Η απολογία του Διονύσου 

1984

Γεια και χαρά σας άσπιλοί μου δικαστές
είμαι μπροστά σας, βγάλτε νύχια και φωτιές
η τιμωρία τρομερή
πρέπει να βγει από την συνάθροιση αυτή.

Κάψτε τους στίχους, κάθε μελωδία μαγική
που μας πηγαίνει σ’ άγνωστη μεριά χιμαιρική.

Γεια και χαρά του κόσμου αυτού οι δυνατοί
είμαι μπροστά σας, βγάλτε νύχια και χολή
σαν τα βουνά 
που κλείνουν μέταλλα σκληρά
και τα τρυπούν
και την καρδιά τους την πονούν
μα η καρδιά
μες απ’ τα νύχια τους γλιστρά
και τραγουδά.

Αντιστροφή  Α’     

Παγάνα πάνε οι στρατιές
στου Διονύσου τις κορφές
για ν’ ανάψουνε φωτιές.

Να κάψουν θέλουν το θεό
με τις νυφούλες στο πλευρό
και τ’ αγόρια στο χορό.

Αντιστροφή  Β’ 

Διόνυσέ μου, με τ’ ασίκικα φτερά
παλικάρι μου, με του τράγου το κορμί
παλικάρι μου, σέρνεις πρώτος την πομπή
Διόνυσέ μου
κοίτα ποιος σ’ ακολουθεί
Έλληνες κι αλλοδαποί