Α ρε Τσίπρα… Πόση λάσπη σού ρίξανε. Και πόση στάχτη στα δικά μας μάτια.
Πώς μπορεί εκείνη η μερίδα του κόσμου που αντιστάθηκε, που προσπάθησε να μην εκλεγεί ο ιδιοκτήτης της χώρας πρωθυπουργός, να εκλέξει στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ τούς ιδιοκτήτες του κόμματος; Είναι άτοπο. Γι’ αυτό και δε θα συμβεί.
Και μόνο για τα εγκεφαλικά που προκάλεσε σήμερα ο Κασσελάκης ταυτόχρονα στους υπονομευτές του Τσίπρα και στον μητσοτακικό όχλο, πιστεύω ότι αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε. ΥΓ: Κρατάω μία φράση του: Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τις πληγές μας για να τις επουλώσουμε.
“Καμιά φορά ξεχνάμε ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και τι θέλουμε να πετύχουμε. Ως κόμμα, όχι ως υποψήφιοι. Γιατί το συλλογικό είναι πιο μεγάλο από τον καθένα μόνο του. Γι’ αυτό θα είμαστε όλοι μαζί. Με αλληλεγγύη μεταξύ μας. Για να φτιάξουμε ένα κράτος αλληλεγγύης για όλους.”
«Τα τεκταινόμενα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν με αφορούν καθόλου. Εμένα οι φιλίες μου είναι με ανθρώπους, όχι με κόμματα. Την ώρα που ο Τσίπρας έφυγε, το κόμμα έμεινε ξεβράκωτο». Τα είπε όλα ο Σταματης
Πριν 16000 χρόνια
