iloveithaki.gr, 21/2/2026
οι δημοσκοπήσεις στην ελλάδα έχουν την αξιοπιστία του καφέ στο καφενείο.
τις ακούμε, τις σχολιάζουμε, διαφωνούμε και στο τέλος λέμε:
«άσε… θα δείξει».
δεν τις πιστεύει πια ο κόσμος.
και μάλλον καλά κάνει.
αυτοδυναμία;
λέξη ωραία, αλλά σπάνια.
κανένα κόμμα δεν ξέρει πού ακριβώς βρίσκεται — ούτε ιδεολογικά, ούτε αριθμητικά, ούτε ψυχικά.
το να τα πάρουμε όλα ένα ένα δεν έχει νόημα.
το έργο δεν παίζεται σε λίστα.
παίζεται σε παρασκήνια, σε εγωισμούς και σε μετεκλογικά «θα δούμε».
η νδ δύσκολα θα βρει αυτοδυναμία, ό,τι πατέντα κι αν εφεύρει.
το πασοκ παλεύει με τα φαντάσματα και τα σκάνδαλα του ίδιου του παρελθόντος του.
κι εκεί κάπου αρχίζει το πραγματικό παιχνίδι.
σαμαράς, τσίπρας, καρυστιανού.
διαφορετικοί κόσμοι, διαφορετικές αφετηρίες, αλλά ίδιο πεδίο μάχης:
οι μετεκλογικές συνεργασίες.
γιατί όσα δηλώνονται προεκλογικά,
αλλάζουν μετεκλογικά —
και όσα αποκλείονται σήμερα,
αύριο βαφτίζονται «αναγκαία εθνική ευθύνη».
η νδ δύσκολα θα συνεργαστεί με την ακροδεξιά.
με το πασοκ; παλιά υπήρχε δρόμος, τώρα έχει λακκούβες.
σαμαράς και μητσοτάκης δεν κολλάνε με τίποτα — ούτε με μονωτική ταινία.
ένα αντιμητσοτακικό μέτωπο θα μπορούσε θεωρητικά να χωρέσει πολλούς,
αλλά η θεωρία στην ελλάδα συνήθως μένει… θεωρία.
η καρυστιανού ή θα μπει δυνατά από την αρχή ή θα μείνει μόνη.
συνεργασίες δύσκολες, εκτός αν υπάρξει πραγματική χημεία — σπάνιο είδος.
ο τσίπρας μπορεί να συνομιλήσει με αριστερά και κέντρο,
αλλά τα ποσοστά δεν είναι πια αυτά που ήταν.
κι όμως,
τίποτα δεν είναι σίγουρο.
γιατί ο λαός στην ελλάδα αλλάζει γνώμη μπροστά στην κάλπη.
εκεί που μετράνε οι φόβοι, οι θυμοί, οι δεύτερες σκέψεις
και το αιώνιο:
«μην πάει χαμένη η ψήφος».
η αντιπολίτευση παραμένει χλιαρή.
και αυτό ίσως είναι το πιο ανησυχητικό απ’ όλα.
🕯️ θιακό
προς το παρόν,
να περάσουμε καλά αύριο και μεθαύριο.
να μπούμε στη σαρακοστή,
να πάμε για πάθη και πάσχα,
και βλέπουμε.
η πολιτική στην ελλάδα δεν τελειώνει ποτέ.
απλώς κάνει διαλείμματα.
σαν αριστοφανική κωμωδία:
γελάς, πονάς,
και στο τέλος χειροκροτάς —
όχι γιατί σου άρεσε,
αλλά γιατί τελείωσε.
επιμύθιο
στο τέλος της παράστασης
οι ηθοποιοί αλλάζουν κοστούμια,
οι ρόλοι βαφτίζονται «αναγκαίοι»,
και το έργο ξαναπαίζεται από την αρχή.
το κοινό χειροκροτά,
όχι γιατί πείστηκε,
αλλά γιατί έμαθε πια το έργο απ’ έξω.
η κάλπη μένει στη μέση της σκηνής,
άδεια από υποσχέσεις
και βαριά από προσδοκίες.
κι ο χορός, που ξέρει το τέλος,
σκύβει και ψιθυρίζει:
«μη γελάς… εσύ παίζεις στον επόμενο γύρο.»
κι ένα τραγουδάκι για το, όσο γερνώ, μπουσουλώ…
Ήταν οι πόρτες μου δίχως μπαχτσέδες και μεντεσέδες κρατάνε τη γη.
Γίναν οι φτέρνες μου σαν τροχαλίες και στον κουβά τους αράζεις εσύ.
Αλλάζεις συχνά κάθε τόσο στολή, αλλάζεις οσμή, αλλάζεις σασί.
Και η ελπίδα μας έχει χαθεί, σαν το Ντορί μες στο παχνί.
Πάγωσε η ψείρα μου και παραπέουσα, μ’ ένα τικ τακ μου ματώνει τ’ αφτιά.
Όλα με πρόγραμμα, όλα στο σχέδιο, πρωτοπουλήσανε τον έρωτα.
Και θες να πετύχουμε μια μπαταριά, χίλια φλουριά, χίλια φλουριά.
Για να σου χαρίσουν μαντάτα καλά, να ‘χεις αγάπη μου λεφτά.
Ποντικοφάρμακο για τους μεγάλους και μουρουνόλαδο για τα παιδιά.
Κι έπλεξες σώβρακα για τους φαντάρους και θυσιάστηκες πατριωτικά.
Σου στέλνω μήνυμα μ’ ένα ταμ ταμ, να μαγειρεύεις με βιτάμ.
Ήσουνα γόησσα κι έκανες μπαμ, γι’ αυτό σε ψάχνω στα χαμάμ.
Άδειο το βλέμμα σου, κούφιες οι ώρες μας, στα ενυδρεία σε χώσαν ζωή.
Συνηθισμένοι καθένας το ρόλο του κι η φαντασία μας έχει χαθεί.
Την ξεπουλήσατε στο Γιουσουρούμ για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ.
Μία διαδήλωση, δέκα μικρόφωνα και τα μεγάφωνα στη διά πασών.
Χιλιάδες δίποδα με μαγνητόφωνα κι έχουν λουστεί με την ίδια λοσιόν.
Ξεπουληθήκατε στο Γιουσουρούμ για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ.
Κι ο εαυτούλης σας πέταζε βζουμ, ταρατάτα τζουμ, ταρατάτα τζουμ.
Ω εποχή μου θυμίζεις τον Καίσαρα κι οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν.
Κι όσο γερνώ, μπουσουλώ με τα τέσσερα, τα τροχοφόρα με προσπερνούν.
Φεύγω και πάω να βρω στο Μπανκόνγκ, το σύντροφό μου τον Κινγκ-Κονγκ.
Μες στο μυαλό μου βαράνε τα γκονγκ, μοιάζω με μπάλα του πινγκ-πονγκ.
Μα σ’ εκτελούνε σφαίρες ντουμ-ντουμ, σφαίρες ντουμ-ντουμ, σφαίρες ντουμ-ντουμ.
Κι εμείς ξεπουλιόμαστε στο Γιουσουρούμ, ταρατάτα τζουμ για ένα κουστούμ.
