ν μωραΐτης: αποταμίευση; κάν’ το όπως ο κούλης

Γιατί εσύ, νεαρέ του Μπύθουλα, που παίρνεις 400 ευρώ το μήνα, δεν έχεις μάθει να βάζεις τα 50 στην άκρη ώστε να φτιάξεις έναν κουμπαρά αποταμίευσης; Γιατί δεν παίρνεις παράδειγμα από τους Άριστους αυτής της χώρας;

του Νίκου Μωραΐτη

Ποτέ οι στέγες των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά και οι καρδιές τους τόσο μακριά». Αυτή είναι η φράση – κλισέ που δίδασκαν τα φροντιστήρια έκθεσης όταν θέμα – SOS στις Πανελλήνιες ήταν η αστυφιλία, πριν έρθουν οι κουμουνιστές τουΣΥΡΙΖΑ και βάλουν θλιβερά θέματα όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι μειονότητες. Τώρα τα φροντιστήρια έχουν μία ακόμα ρήση – SOS να διδάσκουν, αν έρθει η ΝΔ στα πράγμστα και πέσει το άλλο παλαιό δημοφιλές θέμα, για το αγαθό της αποταμίευσης:

«Η νέα γενιά στην Ελλάδα δεν έχει κουλτούρα αποταμίευσης»
Κούλης Μητσοτάκης

Γιατί εσύ πτωχέ, που σου έφτασε η ΝΔ στο 28% την ανεργία και στο 60% την ανεργία στους νέους, δεν αποταμιεύεις; Γιατί εσύ, νεαρέ του Μπύθουλα, που παίρνεις 400 ευρώ το μήνα, δεν έχεις μάθει να βάζεις τα 50 στην άκρη ώστε να φτιάξεις έναν κουμπαρά αποταμίευσης; Γιατί δεν παίρνεις παράδειγμα από τους Άριστους αυτής της χώρας;

Γιατί δεν ακολουθείς το παράδειγμα του (δημοσκοπικά) μελλοντικού σου πρωθυπουργού που αντί να ξοδέψει λεφτά σε τηλεφωνικό κέντρο, το παίρνει τζάμπα και βάζει τα λεφτά στην άκρη; Που αντί να πληρώνει τη δόση του δανείου του για τον Κήρυκα Χανίων, παίρνει τα λεφτά και τρέχει; Που αντί να πληρώνει τα 200 εκατομμύρια χρέη του κόμματός του λέει «δε χρωστάμε τίποτα»; Γιατί δεν παίρνεις παράδειγμα από την πρώτη κυρία του καλύτερου βιογραφικού της χώρας που ό,τι εξοικονομεί από τη δουλειά της, 10, 20, 50 ευρώ τα στέλνει στις off shore αυτού του κόσμου;

Πτωχό μου ντελίβερι που μοιράζεις πίτσες, θλιβερέ σερβιτορίσκε που κουβαλάς το δίσκο και λιώνεις στα πόδια σου, κακόμοιρε νέε που κάνεις θελήματα για 300 ευρώ το μήνα, γιατί δεν αποταμιεύεις όπως ο Κούλης, ώστε να έχεις το μέλλον ενός παιδιού από την Εκάλη, το Ψυχικό ή το Πανόραμα Θεσσαλονίκης;

Κι αν δεν σου αρέσει ο Κούλης, κάν’ το όπως ο Κύρτσος, που χρωστάει 700.000 ευρώ στην εφορία και σου υψώνει το δάχτυλο των ίσων οικονομικών ευκαιριών του νεοφιλελευθερισμού από τις Βρυξέλλες.

Κάν’ το όπως ο Παπασταύρου -που τι κρίμα να έχουμε έναν και όχι δέκα-, κάν’ το όπως ο Χριστοφοράκος – εξαφανίσου σαν Χουντίνι ένα ωραίο πρωί και πήγαινε να συναντήσεις τις αποταμιεύσεις σου. Κάν’ το όπως ο Μαρινάκης, που αποταμιεύει μια ζωή και τελικά ήρθε η άσπρη μέρα και γι’ αυτόν.

Κάν’ το όπως ο Γιάννος ή ο Θέμος – α λα ελβετικά. Κάν’ το όπως η Σπυράκη: Πρώτα κρύβουμε στο μαξιλάρι, μετά παίρνουμε μισθό ευρωβουλευτή χωρίς να πατάμε το πόδι μας στις Βρυξέλλες. Κάν’ το όπως η Θεσσαλονίκη η μεγάλη φτωχομάνα, αυτή που βγάζει τους καλύτερους Παπαγεωργόπουλους και Ψωμιάδηδες.

Πτωχέ πλην τίμιε λαουτζίκε, κάν’ το όπως η ΝΔ, αποταμίευε ζώον, απαίδευτε, ακαμάτη. Κι αν ξέχασες πώς γίνεται, ψήφισε το σωστό κόμμα να ξανάρθει να σου μάθει την κουλτούρα της αποταμιευσης.