Υποθέσεις

Δημήτρης Μηλάκας

Ας υποθέσουμε ότι οι εποπτεύουσες (και) την Ελλάδα γερμανικές υπηρεσίες παρακολου­θούν με τη γνωστή τους επιμονή τις ελληνικές υποθέσεις. Πέρα από τις δημοσκοπήσεις που γνωστοποιούνται, (και) οι Γερμανοί βλέπουν τις διεργασίες εντός του (συγ)κυβερνητικού συνα­σπισμού. Βλέπουν, με άλλα λόγια, τον έναν εκ των κυβερνητικών εταίρων (του λεγόμενου κε­ντροαριστερού) να έχει εξαντλήσει τα όρια τις πολιτικής του αξιοπιστίας. Βλέπουν επίσης ότι, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες για τη δημι­ουργία (κεντροαριστερών) προσωπείων, ο κό­σμος δεν τσιμπάει.
Γνωρίζουν (και) οι Γερμανοί ότι το εγχείρημα της «Ελιάς» δεν είναι δυνατό να ξεπλύνει και να εμφανίσει το πολιτικό προσω­πικό του ΠΑΣΟΚ άσπιλο και αμόλυντο ενώπιον της κάλπης. Επίσης, με τις πιο αισιόδοξες εκτι­μήσεις (και) οι Γερμανοί έχουν κατανοήσει αυτό που γνωρίζει πρώτα και καλύτερα ο Αντώνης Σα­μαράς, αλλά και ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, ότι στις ευρωεκλογές η λεγόμενη κεντροαριστε­ρή Ελιά θα καταποντιστεί.

Κάτι που επίσης «μετρούν» (και) οι Γερμανοί είναι ότι το πολιτικό κόστος που θα καταβάλει στις ευρωεκλογές η Δεξιά του Σαμαρά θα είναι τεράστιο – έως ασήκωτο…

Αν υποθέσουμε ότι οι Γερμανοί είναι τόσο μεθοδικοί όσο το απαιτεί η φήμη τους και αν πράγ­ματι το Βερολίνο είναι αυτό που ελέγχοντας τη ρευστότητα της ελληνικής οικονομίας, ελέγ­χει την οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας – άρα και την κυβέρνηση –, τότε θα πρέπει να υποθέσουμε ότι το σενάριο των πρόωρων εθνι­κών εκλογών στην Ελλάδα εξακολουθεί να είναι στο τραπέζι.

Αν υποθέσουμε ότι η συγκυβέρνηση βρίσκεται ενώπιον της εκλογικής καταστροφής στις ευρωε­κλογές. Αν συμφωνήσουμε ότι με δεδομένη αυ­τήν την εκλογική πανωλεθρία η συγκυβέρνηση θα είναι πρακτικά άχρηστη στους δανειστές, καθώς δεν θα μπορεί να προωθήσει τίποτε μέσα από τις απαιτούμενες κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Τό­τε, δύσκολα αντιλαμβάνεται κανείς για ποιο λόγο το Βερολίνο να επιθυμεί την με κάθε τρόπο υπο­στύλωση μιας τελειωμένης κυβέρνησης.

Μια ακόμη βάσιμη υπόθεση είναι πως οι Γερ­μανοί – οι οποίοι να μην ξεχνάμε κρατούν τη στρόφιγγα της ρευστότητας της ελληνικής οι­κονομίας – θα προτιμούσαν να αντιμετωπίσουν μια προγραμματικά ανέτοιμη και με τη μικρότε­ρη δυνατή πλειοψηφία κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, λοιπόν, να μη γίνουν τώρα (λίγο πριν ή ταυ­τόχρονα με τις ευρωεκλογές) οι εθνικές εκλο­γές; Μήπως γιατί δεν συμφωνεί το… Ποτάμι;

http://www.topontiki.gr/