ΕΦ.ΣΥΝ | 26.03.2015, 08:46
Χωρίς στερεότυπα και μύθους
Ανάμεικτα συναισθήματα και αντικρουόμενες απόψεις προκαλούν οι εορτασμοί για την 25η Μαρτίου. Χαμόγελα ανακούφισης και ικανοποίηση από τη μια πλευρά, που επιτέλους έπεσαν τα κάγκελα, οι επίσημοι δεν ανέβηκαν σε εξέδρες και η παρέλαση δεν θύμιζε αστυνομοκρατούμενο γεγονός, όπως τα προηγούμενα χρόνια. Εντονος προβληματισμός και απογοήτευση από την άλλη, για ένα σκηνικό με άρωμα κακόγουστου εθνολαϊκιστικού πανηγυριού που για αρκετούς ξυπνούσε μνήμες μαύρων εποχών, όταν οι συνταγματάρχες ήθελαν, υποτίθεται, να ανυψώσουν το πατριωτικό ηθικό, διοργανώνοντας γελοίες φιέστες. Είναι άραγε οι εικόνες, με τις στρατιωτικές μπάντες, τα τσάμικα, τους εύζωνες και τις καραγκούνες, επιστροφή στο παρελθόν ή μετάβαση στο μέλλον;
Είναι αριστερό ή δεξιό να γιορτάζεται η εθνική επέτειος ως μίγμα εθνικοφροσύνης και υπερπατριωτισμού, με αναβίωση του πνεύματος μιλιταρισμού, τη στιγμή που η κατάργηση των παρελάσεων συμπεριλαμβανόταν στις προγραμματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ; Υπάρχει κατ’ αρχάς ένα δεδομένο. Η Ελλάδα είναι μία από τις ελάχιστες ευρωπαϊκές χώρες που τιμά εθνικές επετείους με στρατιωτικές παρελάσεις και κυρίως μαθητικές παρελάσεις που μιμούνται τη στρατιωτική λογική και πειθαρχία.
Προφανώς η ιστορική μνήμη πρέπει να τιμάται και ο λαός να αισθάνεται συμμέτοχος στους αγώνες για ένα καλύτερο αύριο και αυτό είναι ένα σημείο στο οποίο η κυβέρνηση επιδεικνύει μεγάλη μαεστρία. Είναι όμως διαφορετικό και μακροπρόθεσμα θα αποδειχθεί εντελώς λανθασμένο η θετική γνώμη των πολιτών να επιχειρείται να κερδηθεί μέσα από παράτες και εκδηλώσεις που αποπροσανατολίζουν και διαστρεβλώνουν τα πραγματικά μηνύματα των εθνικών επετείων.
Χρειάζεται σκέψη και προβληματισμός για να βρεθούν οι τρόποι που θα οδηγήσουν την ελληνική κοινωνία μακριά από την παράδοση των στρατιωτικών παρελάσεων. Οι σημερινές Eνοπλες Δυνάμεις δεν έχουν καμία σχέση με τα αποκρουστικά χουντικά ανδρείκελα και τα καμώματά τους.
Ομως το ζήτημα αφορά όλους τους πολίτες, οι οποίοι μέσα από τις δημοκρατικές πολιτικές οργανώσεις και τους φορείς της κοινωνίας πολιτών πρέπει να εμπνευστούν και να πάρουν τις πρωτοβουλίες που θα υιοθετηθούν από τη μεγάλη πλειονότητα του λαού και θα ανταποκρίνονται πραγματικά σε συνθήκες μιας ώριμης και σύγχρονης δημοκρατικής πολιτείας, απαλλαγμένης από εθνικιστικά και σοβινιστικά στερεότυπα και μύθους.
