To άφηναν να παίζει έξω τις ώρες που ήθελαν να ξεκουραστούν μέσα. Αφού πρώτα είπαν τα «μη», τα «δεν», τα «πρέπει», να φοβάσαι τους ανθρώπους, δεν είναι πάντα καλοί οι άνθρωποι, υπάρχουν και τέρατα ανάμεσά τους, είπαν μερικά ακόμη «όχι» και «πρόσεχε», κάναν το καθήκον τους.
Μια μέρα ένα μικρό παιδί το έδεσε στην άκρη ενός γερού σπάγγου κι από τότε δεν ξανάκουσε ποτέ κανείς οτιδήποτε γι αυτό.
