σχόλιο στο άρθρο “στη φουφού”
Συντάκτης: aris
Αρχικά ωραίο άρθρο που θυμίζει κομμάτια από μια ζωή θα έλεγα πιο ζεστή, όχι και τόσο αθώα, αλλά πιο ανθρώπινη παρά και τις τότε παρεκκλίσεις της.
Σήμερα τα πράγματα δυστυχώς αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, ή “ in” (γιατί κάποιοι πλέον δεν γνωρίζουν και τη λέξη), έχουν ξεφύγει από την ανθρωπιστική συνιστώσα και ο διαχωρισμός των καλών από τους κακούς έχει άλλες σταθερές. Επικίνδυνο αυτό μεν αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα ας μην κρυβόμαστε.
Παράδειγμα:
«Την εποχή που η Ελλάδα αναζητούσε το ευρωπαϊκό της προφίλ, με έπαιρνε γιορτινές μέρες ο πατέρας από το χέρι και με σεργιανούσε στις γειτονιές του Πειραιά. Συνταίριαζα ασθμαίνοντας το μικρό μου βάδισμα με το δικό του. Άκουγα τις «κουβέντες των μεγάλων» καταγράφοντας ένα-ένα τα «τι» και τα «γιατί» να τα ρωτήσω στο σπίτι: Τι είναι απεργία, δικαιώματα, υπερωρία, τι σημαίνει επίσχεση και τι εργοδοσία»…
Σήμερα η ίδια η κυρία (γενικά μιλάω), που θυμάται αυτά αντί να παίρνει το παιδί της από το χέρι για το ίδιο σεργιάνι, πηγαίνει το σκυλάκι της ντυμένο μάλιστα με παλτουδιά! Σοβαρές διαφοροποιήσεις δεν νομίζετε? Και το σοβαρότερο ο σκύλος δεν τρώει κάστανα και η κυρία τα θέλει και καθαρισμένα γιατί τα τσούφλια της χαλάνε τα νύχια… Για ποια αριστερά μιλάει λοιπόν? Τα κάστανα κακοφόρμισαν και μαύρισαν γιατί τα πάντα ελέγχονται από την προσφορά και ζήτηση. Άρα πάνε και οι φουφούδες, άρα και γι΄ αυτό τα «κάστανα» των αθώων παιδικών μας ματιών, προσήχθησαν βιαίως.
Μπορεί να είναι όλα σχετικά αλλά η φιλοσοφία ζωής του ανθρώπου δεν υπάγεται σε αυτό το νόμο, έχει 4- 5 σταθερές συνιστώσες. Αυτές πλέον μεταλλάσσονται ανάλογα με ποιοι συμμετέχουν στις σχετικές διαβουλεύσεις που καθορίζουν το μέλλον, άρα φιλοσοφία ζωής πάπαλα με ό,τι αρνητικό αυτό συνεπάγεται.
Τι φταίει? Μα ο πλήρης έλεγχος της μόρφωσης, ή καλύτερα αυτό που θεωρούμε σήμερα μόρφωση.
Φταίει ο πλήρης έλεγχος των θρησκειών που από φιλοσοφίες ζωής γίνανε πολυεθνικές εταιρείες.
Και το σπουδαιότερο φταίει ο τρόπος ζωής που μας απομάκρυνε από αυτή την απλή αλλά τόσο χρήσιμη για παλιούς και νεότερους συνεύρεση στο οικογενειακό τραπέζι. Το τελευταίο σας φαίνεται χαζό, ή γραφικό? Δική σας δουλειά για όσους έχετε αυτή την άποψη.
Τα κάστανα των αθώων παιδικών μας ματιών, δεν προσήχθησαν βιαίως από εξωγήινους, αλλά από εμάς τους ίδιους ανεξαρτήτου «χρώματος», όπως και ο Χριστός δεν σταυρώθηκε από τους Εβραίους, ή Ρωμαίους αλλά από εμάς που απλά βρήκαμε τους αποδιοπομπαίους τράγους και ξεμπερδέψαμε.
«Μέσα στους αέρηδες του κόσμου, σβήνει μέρα τη μέρα, η φουφού της Ελλάδας»…
Δυστυχώς εδώ θα συμφωνήσω με μια ελπίδα όμως:
Πιστεύω πως κατά βάθος μας αρέσουν ακόμα τα κάστανα.
Χουά χα χα χα χα χα χα χα.
