διαφορετικές γλώσσες, διαφορετικοί σκοποί, η ίδια ανάγκη να αγαπήσουμε και να ανήκουμε.
«είμαι πορτογάλος, παιδί της νοσταλγίας», γράφει ο τίτλος ενός μουσικού βίντεο που ταξιδεύει στο διαδίκτυο. μια φράση από έναν άλλο τόπο, που φτάνει τόσο κοντά στον δικό μας.
πόσοι έλληνες ναυτικοί και ξενιτεμένοι θα μπορούσαν να πουν το ίδιο; πόσοι άνθρωποι κράτησαν την πατρίδα τους μέσα σε ένα τραγούδι, όταν βρίσκονταν χιλιάδες μίλια μακριά;
κάθε λαός έχει τα δικά του τραγούδια. τη γλώσσα, τα όργανα, τους ρυθμούς και τις αναμνήσεις του. μέσα τους ακούγονται οι γιορτές, οι αποχωρισμοί, η δουλειά, ο έρωτας και οι αγώνες του.
οι μουσικές διαφέρουν. όμως ο άνθρωπος που τραγουδά για τη μάνα του, για έναν έρωτα που έχασε ή για το σπίτι που άφησε, μας είναι γνώριμος. ακόμη κι όταν δεν καταλαβαίνουμε τις λέξεις.
η νοσταλγία του άλλου δεν αξίζει λιγότερο από τη δική μας. ούτε ο πόνος του, ούτε η χαρά του.
ένας ναυτικός το συναντά αυτό στα λιμάνια του κόσμου. άνθρωποι με άλλες γλώσσες κάθονται στο ίδιο τραπέζι. κάποιος αρχίζει να τραγουδά και η απόσταση μικραίνει. μια φωνή φέρνει στον καθένα τη δική του ανάμνηση.
η αγάπη για τον τόπο μας μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε την αγάπη του άλλου για τον δικό του. όποιος νοσταλγεί την ιθάκη μπορεί να νιώσει εκείνον που νοσταλγεί ένα χωριό στην πορτογαλία, στην αφρική ή στην ασία.
γι’ αυτό αξίζει να ακούμε τα τραγούδια των άλλων λαών. μας γνωρίζουν ανθρώπους που αλλιώς θα έμεναν για μας μια σημαία, μια είδηση, ένας «ξένος».
κάθε λαός έχει δικαίωμα στη φωνή του. και κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ζει με αξιοπρέπεια στον τόπο που αγαπά.
τα τραγούδια μπορούν να μας φέρουν κοντά. αρκεί να ακούμε.
— δδμανιάς
«παιδιά της νοσταλγίας, σε κάθε γωνιά του κόσμου. άλλος θυμάται την ιθάκη, άλλος ένα μακρινό χωριό, άλλος μια αγκαλιά που άφησε πίσω. ο καθένας τραγουδά στη γλώσσα του, κι όμως κάτι μέσα μας είναι ίδιο.
— δδμανιάς»
Discover more from iloveithaki.gr
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
