διον διομ μανιας | feb/10th/2016
ήταν φλεβάρης 1986, πριν 30 χρόνια
ήταν νέα κοπέλα γύρω στα 30, ήμουν γύρω στα 40 χωρισμένος.
μόλις είχα ξεμπαρκάρει, κάτι φράγκα περσσεύανε.
ήταν 02:00 στη πλατεία δημοτικού θεάτρου στο πειραιά.
είχαμε μπλέξει δυό παρέες
έκατσε δίπλα μου τυχαία.
κάποια στιγμή πήγαμε στο διογένης για κάνα μισάωρο κρυφά
όταν γυρίσαμε μου είπε:
είσαι μαλάκας, γελάστηκα, νόμισα πως είσαι καλό παιδί.
το θέμα είναι το πήδημα κι όχι αν θα σε πούνε γαμιά οι φίλοι σου
πρέπει να χεις πρόβλημα
ναι της λέω έχω, ποτέ δεν με θεώρησα μεγάλο εραστή, την έκαμα την μαλακία, αλλά οι φίλοι μου το καταλάβανε όχι οι δικοί σου
το ξέρω αλλά η μαλακία έγινε σε βάρος μου και δεν ανέχομαι το στραπατσάρισμα.
ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα πόσο δίκιο έχουνε οι γυναίκες
είναι θέμα IQ και EQ μου λέει, το πρόβλημα θα το έχεις για πάντα κι έχεις να χάσεις πολλά γιατί το sex ομορφαίνει τη ζωή.
είναι και το άλλο όμως, τα ζώα και οι ηλίθιοι δεν έχουνε πρόβλημα με το sex.
για το πήδημα είναι ο λόγος
δεν την ξανάδα ποτέ, καλή της ώρα
υ.γ: – πάντα αναρωτιόμουν γιατί είναι κακό να συζητάμε για το sex
– πάντα πίστευα ότι ο διάλογος λύνει προβλήματα
– εμείς ότι πάθαμε το πάθαμε είναι κρίμα όμως για τη νεολαία τόση υποκρισία
