διον διομ μανιάς | feb/14th/2016
τα νησιά από την φύση τους έχουν κλειστές οικονομίες και ειδικότερα τα μικρά νησιά.
μια σύντομη ανασκόπηση για το θιάκι:
• μετά τον τον πόλεμο ο εμφύλιος, πείνα, πείνα, δυστυχία
• μετά ο σεισμός, πάλι τα ίδια, σχέδιο μάρσαλ και γαλέτες
• μετά για 20 χρόνια μέχρι το 1975 οι ναυτικοί και οι μετανάστες, ιδιαίτερα αμερικής και αυστραλίας κράτησαν κάπως το νησί
• μετά λιγόστευαν οι ναυτικοί κ οι μετανάστες και αυξήθηκαν οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι επιστήμονες και ο τουρισμός, με αποτέλεσμα την οικονομική άνθιση και την ραγδαία αύξηση τση ρεμούλας, μέχρι και το 2010 που άρχισε η κρίση.
• από το 2010 μέχρι και σήμερα έχουμε κάθετη πτώση των εσόδων των κατοίκων του νησιού, η οποία συνεχίζεται και απ ότι προβλέπεται θα συνεχιστεί για πολύ ακόμα χωρίς φως για ανάκαμψη.
για να λέμε την αλήθεια:
η μόνη αιτία της πτώχευσης με αποτέλεσμα την ερήμωση του νησιού είναι η κρίση.
το ότι οι θιακοί μάθανε στη ρεμούλα και το βόλεμα, όπως ούλοι οι έλληνες, δεν είναι αιτία της πτώχευσης του νησιού αλλά της κρίσης που είναι η αιτία της πτώχευσης.
μαθηματικά ξέρετε επομένως οι θιακοί είναι υπεύθυνοι της ερήμωσης του νησιού, κι ας αφήσουμε τις μαλακίες, τον εαυτό μας κοροϊδεύουμε.
η ερήμωση θα συνεχιστεί και πολλοί θιακοί ίσως δεν θα μπορούν να έρχονται ούτε το καλοκαίρι στη val di compare
η σημερινή κατάσταση:
▪ κάτι παιδιά γίνανε ναυτικοί, δεν μένουν όμως ούλοι μόνιμα στο θιάκι
▪ κάτι λίγοι ασχολούνται με το τουρισμό, ενοικιαζόμενα και εστίαση, αλλά είναι και πολλοί που δεν είναι θιακοί κι έρχονται μόνο το καλοκαίρι, δηλαδή παίρνουν τα λεφτά και δρόμο.
▪ κάτι λίγοι επαγγελματίες και επιχειρήσεις που υπολειτουργούν και δεν έκλεισαν φέτος αλλά δεν ξέρω του χρόνου
▪ κάτι λίγοι αγρότες, κτηνοτρόφοι, ψαράδες βράστα κι άστα.
ζοφερές οι προοπτικές
η μόνη ελπίδα η αγάπη των θιακών για τον τόπο τους
