17.11.2016, 15:10 | εφσυν
«Κι ο άγιος φοβέρα θέλει». Ας μην παίρνουμε όμως τοις μετρητοίς τη λαϊκή σοφία. Εξαρτάται ποιος φοβερίζει τον… άγιο. Στις διεθνείς σχέσεις όταν βρυχάται το ποντίκι δεν σκιάζεται το λιοντάρι, μάλλον διασκεδάζει και ενίοτε θυμώνει.
Για παράδειγμα, έχει άλλο βάρος η φοβέρα της Ελλάδας στην Κομισιόν και στο Βερολίνο και άλλο η φοβέρα της Ιταλίας. Εμείς φοβερίσαμε, απειλήσαμε, αλλά στο τέλος υποκύψαμε γιατί ήμασταν μόνοι μας εναντίον 18.
Η Ιταλία, που προειδοποιεί ότι θα καταθέσει βέτο για τον κοινοτικό προϋπολογισμό είναι μεγάλη χώρα, υπολογίσιμη οικονομική δύναμη -η τέταρτη στην Ευρώπη- ιδρυτικό μέλος της ΕΟΚ.
Επίσης το 2016 δεν είναι 2015 -έπαιξε ρόλο στην αλλαγή του κλίματος και το πραξικόπημα εις βάρος της ελληνικής κυβέρνησης.
Στο μεσοδιάστημα η ηγεσία της Ε.Ε., του Βερολίνου συμπεριλαμβανομένου, έκανε γαργάρα τις αποκλίσεις από τα συμφωνηθέντα της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, δεν τιμώρησε ως όφειλε τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης που αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις για το προσφυγικό, παρακολούθησε αμήχανη τις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις των κυβερνήσεων της Ουγγαρίας και της Πολωνίας και δεν απέτρεψε το Brexit. Το κύρος της έχει μειωθεί.
Δεν την παίρνει να το παίζει αυστηρή. Το καταλαβαίνει και ο ανελέητα κυνικός Σόιμπλε ο οποίος προσφάτως με άρθρο του μας εξέπληξε. Κάλεσε τις ελίτ να αφουγκραστούν τις ανησυχίες των πολιτών γιατί αλλιώς θα βρει έδαφος να αναπτυχθεί ο δημαγωγικός λαϊκισμός.
Θα πει κάποιος: «Μα ο Σόιμπλε δεν ανήκει στις ελίτ τις οποίες εγκαλεί για αμεριμνησία προ του κινδύνου;» Ασήμαντη λεπτομέρεια… Το ερώτημα τώρα είναι αν θα επιμείνει ο Ρέντσι. Με τον Ιταλό πρωθυπουργό ποτέ δεν είσαι σίγουρος. Μας έχει συνηθίσει σε ελιγμούς (μέχρι ζάλης), σε πόζες ανυπακοής, αλλά ξεχνάει εύκολα και συχνά αναδιπλώνεται στα μετόπισθεν.
Δηλαδή, «πολύ λάδι, από τηγανίτα τίποτα». Κι άλλες φορές στο παρελθόν έχει βγει επιθετικά εναντίον των Βρυξελλών και του Βερολίνου, ωστόσο λίγο πριν από τη σύγκρουση υπαναχωρούσε, άλλοτε χωρίς ουσιαστικό αντάλλαγμα, άλλοτε με κάποια ψίχουλα.
Βεβαίως σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Με το δημοψήφισμα της 4ης Δεκεμβρίου ο Ιταλός πρωθυπουργός παίζει την πολιτική καριέρα του κορόνα-γράμματα.
Ολη η αντιπολίτευση (δεξιά, κεντρώα, αριστερή) είναι απέναντι, στο εσωτερικό του κόμματός του οι αντιδράσεις είναι πολλές και οι δημοσκοπήσεις (με όποια αξία έχουν πια) «δείχνουν» ήττα. Ενα αρνητικό αποτέλεσμα ενδεχομένως να τον οδηγήσει στην παραίτηση.
Το ποια θα είναι η διάδοχη κατάσταση κανείς δεν ξέρει. Το μήνυμα που στέλνει στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο ο Ρέντσι είναι σαφές: «Αν θέλετε να συνεχίσετε με μένα, που θα κοντράρω μέχρι ενός ορίου το οποίο μπορείτε να αντέξετε, κάντε σκόντο στις απαιτήσεις σας, διαφορετικά είναι πιθανόν να μπλέξουμε όλοι -και η Ε.Ε και η Ιταλία- σε περιπέτειες».
Ανάγωγα
Απαράδεκτο. Ο πρόεδρος Ομπάμα επισκέφτηκε την Ακρόπολη φορώντας μπουφάν και γυαλιά ηλίου. Κανένας σεβασμός πια στο πιο εμβληματικό μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού; Ντροπή. Αμ’ το άλλο πού το πάτε;
Βαθύ κάθισμα στο Μουσείο της Ακρόπολης μπροστά σε κάποιο έκθεμα; Τα ύστερα του κόσμου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
