σχόλιο στο άρθρο “το «ιδιωτικό» και το «δημόσιο»”
Συντάκτης: aris
Αυτό το άρθρο του κ. Χατζηγάκη είναι όλα τα «λεφτά», ο ορισμός της παγκόσμιας οικονομικής μα και κοινωνικής πραγματικότητας.
Το πρόβλημα είναι ότι για την ώρα τουλάχιστον η λύση μέσω γνωστών αγώνων του “πόπολου” μοιάζει με το βαράω το κεφάλι μου στο τοίχο για να πέσει ο τοίχος.
Πιστεύω ότι η τεχνολογία πρόσφερε τόσα πολλά στον έλεγχο της διακίνησης του διεθνούς χρήματος μα και πληροφοριών, που ο Μεσαίωνας που ήδη άρχισε θα σταματήσει μόνο όταν η ζωή σε αυτόν τον πλανήτη θα γίνει πλήρως αφόρητη κάτω από μη ελέγξιμες καταστάσεις και αυτό είναι το τραγικό της υπόθεσης για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Πού θα φτάσουμε? Μήπως δε θα υπάρχει επιστροφή?
Ήδη δεν βλέπουμε εμπόλεμες καταστάσεις μεταξύ συμφερόντων κοινωνιών – κρατών αλλά εταιρειών και μάλιστα πολυεθνικών.
Αυτό έχει το γελοίο αποτέλεσμα να συγκρούονται ομοεθνείς όχι για το συμφέρον της κοινωνίας – κράτους που ζούν αλλά για αγνώστου καταγωγής συμφέροντα χωρίς οι περισσότεροι να το καταλαβαίνουν!
΄Οσο αργήσει να δοθεί η δυνατότητα στο κόσμο να καταλάβει το τι γίνεται γύρω του τόσο περισσότερο θα το πληρώσει με δραματικότερα οπωσδήποτε γεγονότα τα οποία όμως με μαθηματική ακρίβεια και αν υπάρχει πλέον χρόνος (και μόνο υπό τη σκιά της εξολόθρευσης), θα οδηγήσουν σε μια νέα Αναγέννηση για μια ζωή σε έναν καλύτερο και δικαιότερο πλανήτη.
Μπορεί να τα έγραψα πολύ μαύρα αλλά δεν συνηθίζω να αυτοκοροϊδεύομαι.
Μακάρι να είμαι λάθος.
Χουά χα χα χα χα χα χα χα.
