iloveithaki.gr | dec 27th 2017
σχόλια ημέρας:
δρόμοι και προορισμοί
το να έχεις χαράξει δρόμους σε προορισμούς που δεν είναι οι πιο συνηθισμένοι δεν είναι εύκολο. ειδικά, όταν πρόκειται για πολύ δύσβατους δρόμους. το να μπορέσεις να φτάσεις στο τέλος του προορισμού είναι δύσκολο. και πιο δύσκολο είναι το πώς θα είσαι όταν τα καταφέρεις και φτάσεις ως εκεί. αν είσαι ένας σκαπανέας, δεν έχει σημασία αν στο τέλος του έργου θα παραδώσεις μία φθαρμένη έως ξεχαρβαλωμένη τσάπα. σημασία έχει να είσαι σε θέση να μπορείς να καταλάβεις πως χρειάζεται να αποκτήσεις σύντομα μία καινούρια, και πώς είναι χρήσιμο στο μέλλον να ψάξεις και για νέα έργα… ούτε είναι ντροπή να ψάχνεις να βρεις το σωστό κατασκευαστή για την απαραίτητη αντηρίδα σου. οι γιορτές -κατά την προσωπική μου κρίση- είναι διαλείμματα που οριοθετούν τις συνέχειες. αποδεικνύουν ποιοι τις βιώνουν δίχως να επιζητούν κάποια μελλοντική υπεραξία, ποιοι βιάζονται να τις ξεπεράσουν δίχως να ψάξουν την παραμικρή χρησιμότητα, ποιοι «γιατί ο χρόνος απλά κυλάει»…, αλλά και ποιοι είναι εκείνοι που τολμούν να βάζουν τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση (όσο αυτό είναι εφικτό κάθε φορά). εν τέλει; μπορούμε να ακολουθήσουμε τα ημερολόγια, μπορούμε όμως να τα κάνουμε και κάτι που απλά επικυρώνει -για λόγους χρονικής ευταξίας και καταγραφής- το σημαντικό / κ μαρούντας
παιδός η βασιληίη, αλλά…
αλλά… κι αν τούτη η αστερόσκονη, τούτη η κοινωνική σκέψη, το ένθεο του μέλλοντός μας παιδί-βασιλιάς του ηράκλειτου, αποτελούν ένα εγγενές στοιχείο της πραγματικότητάς μας, αυτή η πραγματικότητα υπάρχει αρνούμενη τον εαυτό της: το παιδί. παρότι χρεοκοπημένη, παραδίδεται στη λατρεία της γκλαμουριάς∙ στα δικά της ευαγγέλια και μόνον έναντι οβολών κι ανταμοιβών «χαρίζει αγάπη και ζεστασιά σε όσους αγαπά». η υπόμνηση αυτής της σκόνης -λέμε τώρα- μπορεί να ανοίξει στα μάτια μας τον αληθινό κόσμο. σε αυτόν τον κόσμο «το αγαθό, το απόλυτο αγαθό, πραγματοποιείται αιώνια και το συμπέρασμα είναι ότι έχει ήδη πραγματοποιηθεί και δεν έχει ανάγκη να μας περιμένει για να πραγματοποιηθεί» (με την αισιόδοξη άδεια του χέγκελ) / θ βασιλείου
η αυτοκριτική και το χαρακίρι
ήταν ή δεν ήταν λάθος η αποχή στις εκλογές του 1946; ήταν ή δεν ήταν λάθος το δεύτερο αντάρτικο; άλλοτε ήταν, άλλοτε δεν ήταν. άλλοτε ήταν απεγνωσμένοι αυτοσχεδιασμοί, άλλοτε οδυνηρές αυταπάτες, άλλοτε ηρωικές πράξεις, άλλοτε εσκεμμένες ενέργειες ύποπτων ηγεσιών. οποτε άλλαζαν οι συσχετισμοί στο εσωτερικό του κκε, άλλαζε και η θέση για τα επίμαχα ζητήματα. ο πομπώδης εξωραϊσμός των πεπραγμένων και η απουσία αυτοκριτικής δείχνουν αλαζονεία και προκαλούν την κοινωνία. η ακατάσχετη λαθολογία εκτός από οίκτο παράγει και ισχυρές αμφιβολίες για την επάρκεια και τις ικανότητες του φέροντος οργανισμού. και από τις δύο αντιλήψεις απουσιάζει το μέτρο. οι πολίτες δεν εκτιμούν ούτε τους δήθεν αλάνθαστους ηγέτες ούτε όμως κι αυτούς που κάνουν συνεχώς χαρακίρι και ζητούν συγγνώμη για τις άσκεφτες επιλογές τους. οι πρώτοι είναι βοερά κάλπικοι. τους δεύτερους δεν μπορεί να τους εμπιστευτεί / τ παππάς
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1150″]
