oι πολίτες θα διεκδικήσουν

Στα χρόνια της επιβολής των μνημονίων λιτότητας οι πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα σημειώνονται με καταιγιστικό ρυθμό. Ο χρόνος έχει γίνει εξαιρετικά πυκνός. Επί οκτώ συνεχόμενα χρόνια τα φτωχά στρώματα φτωχοποιήθηκαν ακόμη περισσότερο, οδηγώντας πολλές φορές τον κοινωνικό ιστό στα πρόθυρα της διάλυσης. Η πολιτική γνώρισε κατακλυσμιαίες αλλαγές, καθώς δυνάμεις ιστορικές, αλλά περιθωριοποιημένες μέχρι πριν από λίγα χρόνια, ανέλαβαν ρόλο πρωταγωνιστή.

Το 2017 ακολούθησε αυτούς τους ρυθμούς, ωστόσο οι ραγδαίες ανακατατάξεις δεν περιορίστηκαν μόνο στο εγχώριο σκηνικό. Νέες πολιτικές συμπεριφορές και κυρίως συντηρητικές θέσεις πήραν τη θέση των αποτυχημένων πολιτικών του πρόσφατου παρελθόντος.

Η επιθετικότητα των ΗΠΑ και τα αδιέξοδα της Ευρωπαϊκής Ενωσης επέβαλαν την αλλαγή πλεύσης σε μια σειρά ζητήματα, ωθώντας τις ισχυρές οικονομίες να εντείνουν τον ανταγωνισμό τους. Παράλληλα οι πολεμικές συγκρούσεις δεν σταμάτησαν, νέα μέτωπα άνοιξαν στην ευρύτερη περιοχή μας.

Το νέο έτος αναμένεται να είναι η χρονιά κατά την οποία θα αποκρυσταλλωθούν οι νέες παγκόσμιες τάσεις. Το ερώτημα είναι εάν η χώρα μας, με τις περιορισμένες δυνατότητές της, τις βαρύτατες υποχρεώσεις της και την αναξιοποίητη δυναμική της, θα καταφέρει να καταλάβει τη θέση που αξίζει στον λαό της σε ένα ιδιαίτερα ρευστό παγκόσμιο περιβάλλον.

Η ανεργία στη χώρα μας παραμένει υψηλή, αλλά αποκλιμακώνεται, ενώ η επιστροφή στον δανεισμό από τις «αγορές» μοιάζει πιο πιθανή από ποτέ, παρά τις τρικλοποδιές που βάζει συχνά πυκνά το παλιό κατεστημένο.

Τα αριθμητικά στοιχεία για την ελληνική οικονομία δείχνουν σαφή τάση προς τη σταθερότητα. Το ζήτημα είναι σε ποια θέση θα βρεθούν τα φτωχότερα στρώματα, ποιο θα είναι το σημείο εκκίνησης για τους εργαζόμενους και τον λαό στη μεγάλη προσπάθεια για την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας και την οικοδόμηση μιας νέας στέρεης παραγωγικής βάσης.

Τα ερωτήματα αυτά δεν αφορούν μόνο την κυβέρνηση ή τις πολιτικές δυνάμεις. Αφορούν πρωτίστως τους ίδιους τους πολίτες. Αυτοί καλούνται μετά το τέλος του τρίτου προγράμματος, δηλαδή μετά τη λήξη των πολύ σκληρών περιορισμών, να διεκδικήσουν βελτιωμένες συνθήκες διαβίωσης, να απαιτήσουν την επανάκτηση όσων χάθηκαν τα χρόνια των ακραίων περικοπών και της γιγάντωσης της διαπλοκής.