ιστορία, όχι παραμύθια

Το περιεχόμενο και οι μύθοι που επικράτησαν για την ελληνική επανάσταση του 1821 υπονομεύουν το κεφαλαιώδες ιστορικό γεγονός και υποβιβάζουν το σημερινό εορτασμό στα μέτρα μιας κοινότυπης επανάληψης της συλλογικής έπαρσης των Ελλήνων.

Η εθνική ανεξαρτησία υπήρξε προϊόν της επίδρασης των αξιών του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και των Ελλήνων εκπροσώπων του καθώς και των πολιτικών συσχετισμών στην Ευρώπη. Η επανάσταση διαπνεόταν από τις αξίες του ανθρωπισμού, της ισότητας και της οικουμενικής διάστασης του ελληνισμού που θα συνένωνε τους πολίτες ανεξαρτήτως καταγωγής και θρησκεύματος.

Η κυρίαρχη οικονομική, πολιτική και θρησκευτική τάξη της εποχής πολέμησε σθεναρά την επανάσταση και την ανατροπή της ισχύος της αλλά κατόρθωσε να εξαγνιστεί και να επιβληθεί εκ των υστέρων μέσω της εφεύρεσης εθνικοθρησκευτικών μύθων όπως το “κρυφό σχολειό” που καθορίζουν ένα επίπλαστο περιεχόμενο στην έννοια του νέου ελληνισμού και τον κρατούν καθηλωμένο μέχρι σήμερα σε βυζαντινές προκαταλήψεις και εθνικιστικά απωθημένα.

Όμως, παρά την διαστρέβλωση των  γεγονότων κανείς δεν μπορεί να υποβαθμίσει την ιστορικότητα και σημασία της ελληνικής επανάστασης και των αξιών που κινητοποίησαν την εθνική αφύπνιση και τον αγώνα για αξιοπρέπεια, δημοκρατία, πολιτική και κοινωνική αυτοτέλεια και πνευματική απελευθέρωση.

Είναι η ώρα η ελληνική παιδεία να προωθήσει τη γνώση των πραγματικών ιστορικών γεγονότων και όχι την καλλιέργεια των μύθων προκειμένου να κατακτήσει τα ιδανικά της επανάστασης