«κρατούμενος» στο κόμμα του ο κ. μητσοτάκης

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σκαρφάλωσε στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας με «όχημα» αυτούς ακριβώς που υποτίθεται πως θα απομόνωνε στο κόμμα: τους ακροδεξιούς, και ανάμεσά τους αυτόν που πρόδωσε τον πατέρα του. Θυμίζει μια πρακτική που ο ίδιος αποκλείεται να έζησε, τη σκαλωμαρία στο τραμ: δηλαδή το τρέξιμο πίσω από το τελευταίο βαγόνι και το σάλτο στο πίσω μπαλκονάκι προτού το τραμ αναπτύξει ταχύτητα.

Αυτά, βέβαια, ήταν για χυδαίους και φτωχούς άρα και χαζούς ανθρώπους, όπως η ξαδέρφη Αντιγόνη Λυμπεράκη διατυμπανίζει. Όμως έλα που η ζωή τα φέρνει πολλές φορές ανάποδα. Έτσι, ο εξαμηνίτης πολιτικός κρατούμενος και πολυπτυχιούχος κοινωνιολόγος που αγνοεί τον Μοντεσκιέ, αλλά πήρε την αρχηγία της Ν.Δ. τον Ιανουάριο του ’16 μάλλον δύσκολα θα κλείσει τα τρία χρόνια θητείας.

Οι δύο βασικοί «υποστηρικτές» του, οι Αντώνης Σαμαράς και Άδωνις Γεωργιάδης, χαράζουν γραμμή εν αγνοία του, προκαταλαμβάνουν τις κινήσεις του και έχουν τις πλάτες των λοιπών ακροδεξιών ή κρυπτοφασιστών, ενώ απορίας άξιο είναι αν ο κ. Μητσοτάκης αποδέχεται θέσεις όπως «η κυβέρνηση μολύνει τη χώρα με τον ιό του AIDS»!

Η ανάθεση των εν κρυπτώ επαφών με τον κ. Ζάεφ όχι στην αδερφή Ντόρα (που έκανε υπουργός Εξωτερικών) ή στον αρμόδιο του κόμματος Γιώργο Κουμουτσάκο, αλλά στη Μαρία Σπυράκη είναι ενδεικτική. Η όψιμη νεοδημοκράτισσα πορτ παρόλ παραδέχτηκε μεν τη μία συνάντηση, αλλά την τοποθέτησε σε ένα καφέ έξω από το Ευρωκοινοβούλιο! Αυτό δείχνει ότι ο Μητσοτάκης Β’ διακατέχεται από τα σύνδρομα του πατέρα του. Κι εκείνος δεν είχε εμπιστοσύνη στον Αντώνη Σαμαρά (και ορθώς), αλλά ανέθεσε τις μυστικές επαφές του με τον Κίρο Γκλιγκόροφ στον απόφοιτο της CIA και της Μοσάντ στρατηγό Γρυλλάκη. Τη συνέχεια τη λουστήκαμε, κι ευτυχώς που κάποιες προτάσεις δεν προχώρησαν. Αλλά η «Δημοκρατία της Μακεδονίας» αναγνωρίστηκε από 140 χώρες!

Οι ηγέτες της Δεξιάς αρέσκονται όχι μόνο στη μυστική διπλωματία, κάτι θεμιτό γι’ αυτούς, όχι όμως -όπως λένε- για την Αριστερά, αλλά χρησιμοποιούν περίεργα άτομα και για επαφές με άλλα κόμματα. Αρκεί θαρρώ η υπενθύμιση των επαφών του alter ego του κ. Σαμαρά, του κ. Μπαλτάκου, με τον χρυσαυγίτη Κασιδιάρη.

Γιατί, όμως, οι δύο ακροδεξιοί πυλώνες της Ν.Δ. (άντε τρεις, για να μη θυμώσει κι ο κ. Βορίδης) προεξοφλούν κινήσεις του κόμματος πριν από τον αρχηγό; Βολιδοσκοπούν ή υπονομεύουν; Γιατί φτάνουν στα άκρα, τα πολύ άκρα, επιτρέποντας σε άτομα του στενού τους περιβάλλοντος να διδάσκουν έως και θεωρίες για την άρια φυλή; Ο Άδωνις Γεωργιάδης διατέλεσε χουντικός -θαυμαστής του Παττακού-, ρατσιστής, αντισιωνιστής, αλλά (όπως και ο Μάκης Βορίδης) βγάζει αυτές τις ιδιότητες σαν λερωμένα ρούχα και επικαλείται, με απανωτά “γαλάζια” ντους, τις φιλελεύθερες αρχές της Ν.Δ. Οι άριοι πού κολλάνε;

Ο κ. Σαμαράς είναι γνωστός για την ακραία εθνικιστική του πίστη, αλλά μ’ αυτήν απλώς υπονομεύει τον σημερινό του αρχηγό. Ποτέ δεν δέχτηκε ότι έχασε την πρωθυπουργία, αρνήθηκε να παραδώσει στον Αλέξη Τσίπρα, επιδεικνύοντας, παρά τις δήθεν αριστοκρατικές καταβολές, μια χωριάτικη αγένεια και προσπάθησε να παρουσιαστεί σαν ο μέντορας του νέου ηγέτη. Τελικά, σπρώχνει στον όλεθρο και τον γιο Μητσοτάκη και τον όποιο διάδοχο, σπεύδοντας να υποδείξει πολιτικές για το «Μακεδονικό» που θα δεσμεύουν τη Ν.Δ. στο μέλλον.

Ο πρόεδρος της Ν.Δ. πληρώνει τα επίχειρα της υπεροψίας και ανικανότητάς του, έχοντας αποξενωθεί από τους σοβαρούς πολιτικούς της παράταξής του, οι οποίοι έχουν περιπέσει σε βαθιά αφωνία.

Η απορία είναι εξίσου έντονη και στους συγγενείς πολιτικούς σχηματισμούς: πώς μπορεί να συγκυβερνήσουν οψέποτε με ένα άτομο που «το παίζει» μάγκας και την ίδια στιγμή θέτει υπό τη σκέπη του έναν ορκισμένο εχθρό της οικογένειας; Δεν είναι τυχαία η αποστασιοποίηση -στα λόγια- της κ. Γεννηματά.

ΥΓ.: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν βρήκε ακόμη να πει κάτι για τον σύμμαχό του, τον κ. Ζέεχοφερ, που προτιμά την Ελλάδα υπό βαυαρική κατοχή!