Ο διάλογος εκτυλίσσεται στην καμπίνα του διαστημοπλοίου για πλούσιους του Ρίτσαρντ Μπράνσον
– Ρε Τρίκυ (υποκοριστικό του Ρίτσαρντ) είχες δίκιο, κοιτά πόσο ωραία φαίνονται οι φωτιές στη γη το βράδυ, ειδικά στην κεντρική Αφρική και στο Αμαζόνιο, πραγματική φαντασμαγορία, αξίζει πολλά λεφτά, στην Ευρώπη όμως λίγα πράγματα, στην μεσόγειο όλο και κάτι πάει να γίνει.
– καλά τώρα όταν τελειώσει ο αμαζόνιος και η Αφρική θα βρούμε δικούς μας να εξαγοράσουμε και στην μεσόγειο ούλοι ξεπουλιούνται.
Διάβαζα:
“ Αυτή η κόντρα για το ποιος ζάμπλουτος θα φύγει πρώτος για το Διάστημα και ποιος θα εποικίσει πρώτος τον Άρη, τη στιγμή που χιλιάδες άλυτα προβλήματα βασανίζουν τον πλανήτη Γη, είναι εξωφρενικός.”
Δεν θέλω να πω ότι φταίνε μόνο οι πλούσιοι για ούλα στον πλανήτη, περισσότερο φταίνε οι φτωχοί που τους δίνουν αυτή την δύναμη, οι ρουφιάνοι τους, οι διεφθαρμένοι, και ξέρετε πολύ καλά ποιοί είναι.
