σχολιάζοντας την επικαιρότητα, 11η γεν 2018

iloveithaki.gr | jan 11th 2018

σχόλια ημέρας:

τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς του παπαδαριού

«αραγε η ηγεσία της εκκλησίας αποφάσισε να συμπορευθεί με το νεοναζιστικό μόρφωμα της χρυσής αυγής; η ηγεσία της εκκλησίας αποφάσισε να κάνει ανοικτή παρέμβαση στις πολιτικές υποθέσεις της χώρας. επειδή έχει ξεπεράσει τα όρια των “αρμοδιοτήτων” της, μήπως να μας πει κιόλας η εκκλησία και ποιο “όνομα” θέλει η ίδια για να το διαπραγματευτεί η κυβέρνηση με τα σκόπια; η ηγεσία της εκκλησίας, προτού εκφράσει άποψη, δεν μπήκε ούτε καν στον κόπο να ρωτήσει την κυβέρνηση, για να ενημερωθεί ποιες είναι οι θέσεις της και πώς έχει αποφασίσει να χειριστεί τις διαπραγματεύσεις με την πγδμ. η ηγεσία της εκκλησίας, όπως δηλώνει ρητά και κατηγορηματικά ότι δεν θέλει να εμπλέκεται το κράτος στις “ιερές υποθέσεις” της, θα πρέπει να γνωρίζει, εξίσου ξεκάθαρα, ότι επιβάλλεται να μην εμπλέκεται και η ίδια στις κρατικές και διπλωματικές υποθέσεις. ειδικά σε τέτοια, τόσο σοβαρά εθνικά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. η ηγεσία της εκκλησίας, η οποία δηλώνει ότι κόπτεται για τα εθνικά θέματα, επιβάλλεται να είναι ιδιαίτερα προσεκτική και να εστιάζει στο εθνικό συμφέρον και όχι στην εξυπηρέτηση των ιδιωτικών συμφερόντων ιεραρχών, και, πολύ πιθανώς, των προσωπικών πολιτικών “συγγενειών” τους, με πρόσχημα δήθεν τις ανησυχίες του “ποιμνίου” τους για το ονοματολογικό» / δ ψαρράς

καλύτερα πουτάνα παρα σε προϊνάδικο

χορεύτριες, ηθοποιοί του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, φωτομοντέλα, γυναίκες που εκτίθενται στη διαφήμιση, συχνά οφείλουν τη φήμη τους στην οπτική έκθεση των δώρων της αφροδίτης. φυσικά δεν έχω την πρόθεση να καταδικάσω ούτε το εμπόριο του σεξ ούτε το εμπόριο του sex appeal∙ μόνο θέλω να υπογραμμίσω ότι είναι άδικη η διαφοροποίηση της ηθικής συνθήκης των δύο εμπορευμάτων. μια γυναίκα που πουλάει το σεξ είναι περισσότερο τίμια από μια γυναίκα που πουλάει το sex appeal∙ η πρώτη πουλάει την ευχαρίστηση, η δεύτερη μόνο την επιθυμία για ευχαρίστηση∙ η μία το σώμα, η άλλη μόνο την οπτική επαφή με το σώμα. βρίσκω αποκρουστική, θα έλεγα πιο πολύ και από αποκρουστική, τη χρήση του sex appeal ως παγκόσμιο καρύκευμα: για παράδειγμα, στις εκπομπές της τηλεόρασης, είτε πρόκειται για πολιτική συζήτηση είτε για ιατρικές πληροφορίες, είναι απαραίτητο μια στιγμή να εισέρχεται μια σταρ του θεάματος για να εκθέσει τα ντελικάτα στήθη της ή, πιο συχνά, την πλαστική και δυναμική τελειότητα των γοφών και των ποδιών της / φοίβος γκικόπουλος

bullshit jobs & hought leadership

δουλειές χρησιμεύουν στον καπιταλισμό για να επιβιώσει σε ένα σύμπαν όπου η εργασία είναι όλο και λιγότερο απαραίτητη: αντί να βυθιστεί σε μια γλυκιά απραγία, η ελίτ πολλαπλασιάζει τις άχρηστες λειτουργίες για να αποδείξει τη νομιμότητά της. θα ήθελα να προτείνω μια άλλη εξήγηση: τα bullshit jobs αντανακλούν την ανικανότητα να βρεθούν δουλειές όπου η ευφυΐα παίζει μεγαλύτερο ρόλο από τα τεχνικά προσόντα. Θα μπορούσα να δώσω λοιπόν στις επαφές μου μια πιο κολακευτική ονομασία, που παραπέμπει περισσότερο στον μοντέιν παρά στον σκορτσέζε: «καλοφτιαγμένα κεφάλια». με αυτή την έννοια, τα bullshit jobs συμβάλλουν σε μια αξιοσημείωτη πρόοδο του καπιταλισμού, ξεπερνώντας την εξειδίκευση της εργασίας για να συναντήσουν την αξία ενός ολοκληρωμένου ανθρώπου. δεν αποσκοπούν στη συγκάλυψη της μηχανής, αλλά στην ολοκλήρωσή της. τίποτα δεν με τρομάζει περισσότερο από το να πρέπει να πω τι «κάνω στη ζωή μου». οι δισταγμοί μου εγείρουν αμέσως υποψίες (κυρίως στο τελωνείο). ανάλογα με τις περιστάσεις και τους ανθρώπους που έχω απέναντί μου, λέω ότι είμαι συγγραφέας, ακτιβιστής, καθηγητής ή χιουμορίστας. ισως όμως τελικά να έχω προσγειωθεί στην εποχή μου: έχω το επάγγελμα που είμαι, και όχι είμαι το επάγγελμα που έχω. ας μην ντρεπόμαστε λοιπόν για τα bullshit jobs μας. την επόμενη φορά που θα με ρωτήσουν τι επαγγέλλομαι, θα δοκιμάσω το thought leadership. / γκασπάρ κενίγκ

[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1179″]