Είναι σκάνδαλο η υπόθεση Novartis; Προφανώς, και μάλιστα διεθνές. Και είναι τουλάχιστον θλιβερό το γεγονός ότι ούτε η ελληνική δημοσιογραφία, ούτε οι ελληνικές διωκτικές αρχές προσπάθησαν να το…
Είναι σκάνδαλο η υπόθεση Novartis; Προφανώς, και μάλιστα διεθνές. Και είναι τουλάχιστον θλιβερό το γεγονός ότι ούτε η ελληνική δημοσιογραφία, ούτε οι ελληνικές διωκτικές αρχές προσπάθησαν να το αποκαλύψουν, αλλά έμαθαν τα όσα έμαθαν από τις αμερικανικές διωκτικές αρχές. Οι οποίες έχουν αποδείξει ότι ξέρουν να εντοπίζουν «σκανδαλώδεις» επιχειρηματικές πρακτικές, ενίοτε επιλεκτικά, όταν θίγονται τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα των δικών τους εταιρειών, αλλά πάντως αποτελεσματικά. Γι’ αυτό και οι εταιρείες που βρίσκονται στο στόχαστρο των αμερικανικών διωκτικών αρχών, όπως και η Novartis, φροντίζουν να γεμίζουν τα ταμεία «άμυνας», για να έχουν να πληρώνουν τα πρόστιμα, τα οποία θεωρούν περίπου αναπόφευκτα.
Τα θεωρούν αναπόφευκτα στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες, αλλά όχι στην Ελλάδα. Θυμίζουμε ότι η Siemens συμφώνησε να πληρώσει πρόστιμα ύψους 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων στις ΗΠΑ και στη Γερμανία για τις υποθέσεις διαφθοράς, αλλά η αποζημίωση που συμφωνήθηκε το 2012 με την Ελλάδα -ενώ η έρευνα στη χώρα είχε ξεκινήσει το 2005- ήταν της τάξης των 90 εκατομμυρίων ευρώ υπό μορφήν εκπαιδευτικών προγραμμάτων ενάντια στη διαφθορά (!) και 100 μεταπτυχιακών υποτροφιών σε γερμανικά πανεπιστήμια.
Το θυμίζουμε διότι, ανεξάρτητα από την έκβαση της δικαστικής έρευνας για την εμπλοκή τόσο πολιτικών προσώπων όσο και γιατρών στην υπόθεση Novartis, θα ήταν πραγματικά θλιβερό να κλείσει μετά από μερικά χρόνια η υπόθεση με την εν λόγω φαρμακοβιομηχανία να χρηματοδοτεί αντί προστίμου προγράμματα «ηθικής δεοντολογίας» για τη συνταγογράφηση.
Όπως θα είναι βαρύ πλήγμα για την πολιτική ζωή του τόπου να κλείσει η υπόθεση με τους αθώους εκ των πολιτικών να μη δουν να καθαρίζεται το όνομά τους λόγω της παραγραφής που προβλέπει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών.
Αυτό το «όλα στο φως» που ζητά η κυβέρνηση αλλά επισήμως και τα κόμματα της αντιπολίτευσης -αν και η μεγαλύτερη φασαρία γίνεται από τα στελέχη εκείνα που τα ρίχνουν όλα σε «σκευωρία» και στους «κουκουλοφόρους», όπως ονομάζουν τους προστατευόμενους μάρτυρες, τους οποίους σε άλλες περιπτώσεις έχουν εκθειάσει για το θάρρος τους- δεν θα πρέπει να μείνει μια κοινοτοπία. Ούτε να πάρει ατελείωτο χρόνο. Κάθε καθυστέρηση ρίχνει νερό στον μύλο της άποψης εκείνων που χαρακτηρίζουν συλλήβδην αναξιόπιστους τους πολιτικούς.
