αχ αυτά τα φαντάσματα… *

Ενα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Δεν είναι αυτό του κομμουνισμού, που συνομιλούσε με τον Μαρξ και καλούσε τους προλετάριους όλου του κόσμου να ενωθούν. Μοιάζει ωστόσο να είναι φάντασμα με τα όλα του, ακόμα και με τις αλυσίδες του, τις οποίες λένε πως σέρνει κάθε φάντασμα που σέβεται τον εαυτό του και που τώρα φαίνεται πως θέλει όλο και πιο επίμονα να τις σπάσει.

Και γι’ αυτό ακριβώς, επειδή θέλει να σπάσει τις αλυσίδες του, έχει προκαλέσει αϋπνία σε αυτούς που ελέγχουν την Ευρωπαϊκή Ενωση, την οποία επιμένουν να αποκαλούν φιλάρεσκα «Ευρώπη».

Το φάντασμα μιλάει ιταλικά και οι μορφές που παίρνει δεν μοιάζουν καθόλου με κάτι ακροαριστερό. Τελευταία μάλιστα φαίνεται πως πήρε τη μορφή ενός καθ’ όλα σεβαστού οικονομολόγου, του καθηγητή Κάρλο Κοταρέλι, που προαλειφόταν από τα συνεργαζόμενα κόμματα για υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης, την οποία πρότειναν στον πρόεδρο της χώρας.

Ωστόσο, αν και καθόλου τρομοκρατικό στην όψη και στον λόγο του, το «φάντασμα» έσπειρε τον τρόμο: και αυτό διότι σε ήπιο αλλά αποφασιστικό και πειστικό ύφος επέμεινε ότι τα συμφέροντα και οι ανάγκες του ιταλικού λαού δεν μπορεί να περιφρονούνται για χάρη αυτών της Ε.Ε. Και ότι οι αντιαναπτυξιακές πολιτικές της λιτότητας απομυζούν τους ευρωπαϊκούς λαούς και, αντί να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά την κρίση, τη μονιμοποιούν και την επιδεινώνουν.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Σαν εκπαιδευμένος κυνηγός φαντασμάτων ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας κ. Ματαρέλα αρνήθηκε να προσυπογράψει τον διορισμό του έγκριτου οικονομολόγου και εξαπέλυσε πολιτική θύελλα.

Με δεδομένο ότι η ανάθεση νέας εντολής είναι αμφίβολο αν θα εγκριθεί από το Κοινοβούλιο, η χώρα θα οδεύσει σε νέα εκλογική αναμέτρηση με άδηλα αποτελέσματα χωρίς, αν πιστέψουμε τον πρώην πρωθυπουργό Ντ’ Αλέμα, να αποκλείεται και κάθετη άνοδος των Πέντε Αστέρων και της Λέγκας.

Δύο πράγματα τουλάχιστον μοιάζουν να συνδέουν την ιταλική και την ελληνική περίπτωση, οι οποίες ήδη παραλληλίζονται από τον ξένο Τύπο. Το ένα είναι τα έκδηλα αποτελέσματα που αποδεικνύεται ότι έχουν στις χώρες αυτές οι εξοντωτικές πολιτικές λιτότητας που αυξάνουν συνεχώς το χρέος αντί να το αντιμετωπίζουν.

Το άλλο είναι η στάση «αμερόληπτων» γερμανικών και άλλων μέσων που αναλαμβάνουν να εξυπηρετήσουν το σύνολο των εξουσιών της Ε.Ε., τρομοκρατώντας και συκοφαντώντας συλλήβδην τον ιταλικό όπως νωρίτερα ήδη τον ελληνικό λαό. Αποδεικνύεται ότι η περίπτωση του οργανωμένου μιντιακού διασυρμού των Ελλήνων από το 2010 είχε όντως αξία πειράματος, του οποίου το μοντέλο εφαρμόζεται σήμερα εναντίον των επόμενων θυμάτων.

* Τίτλος έργου του Ιταλού θεατράνθρωπου Εντουάρντο ντε Φιλίππο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: