σύνθετη ονομασία, γεωγραφικός προσδιορισμός, erga omnes: ποιος συμφωνεί; χωρίς «μπλόφες»…

Η επίλυση του Μακεδονικού ζητήματος μπήκε στην τελική του ευθεία και οι εξελίξεις των επόμενων ημερών θα είναι καθοριστικές θέτοντας τους πάντες προ των ευθυνών τους. Η κυβέρνηση, είτε κάποιος συμφωνεί είτε διαφωνεί με το πολιτικό της πλαίσιο, έφερε σε πέρας αυτό που δεν έκανε καμία προηγούμενη κυβέρνηση και οδηγεί σε λύση.

Τα δεδομένα είναι απολύτως ξεκάθαρα για το πλαίσιο της συμφωνίας με μια σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό και χρήση έναντι όλων, όπως ακριβώς η εθνική θέση που διαμορφώθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή το 2008. Ως προς το ζήτημα της γλώσσας ​προσδιορίζεται ρητά ότι είναι σλαβική και δεν έχει σχέση με τη γλώσσα των αρχαίων μακεδόνων ενώ για την εθνικότητα ​διασφανηνίζεται ότι δεν σφετερίζεται την ελληνική ιστορία. Αφαιρούνται δε από το Σύνταγμα όλα τα άρθρα που σχετίζονται με αλυτρωτισμό.

Η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει ήδη από τη δεκαετία του ’90 το γειτονικό κράτος με σύνθετη ονομασία που περιέχει τον όρο «Μακεδονία» (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατίας της Μακεδονίας). Παράλληλα η ελληνική αδιαλλαξία εδώ και χρόνια είχε ως αποτέλεσμα να επικρατήσει σε όλο τον πλανήτη μόνο η λέξη «Μακεδονία» ως όνομα της γειτονικής χώρας. Η επίλυση του ζητήματος έχει κεφαλαιώδη σημασία για τη χώρα που έχει δαπανήσει τεράστια διπλωματικά αποθέματα και αναμφισβήτητα η διαιώνιση του προβλήματος θα έχει εκρηκτικές συνέπειες για τη διεθνή θέση της χώρας και τους περιφερειακούς συσχετισμούς, σε αντίθεση με τη λύση.

​​Η τοποθέτηση σε ένα κρίσιμο εθνικό ζήτημα δεν είναι ζήτημα ετεροκαθορισμού ή μικροκομματικής σκοπιμότητας, που είχε μέχρι τώρα καταστροφική επίδραση στα εθνικά συμφέροντα. Πρόκειται για μια ιστορική στιγμή και η ευθύνη βαρύνει όλες τις πολιτικές δυνάμεις, συμπολιτευόμενες και αντιπολιτευόμενες…