Εδώ τα σώματα παίζουν -απλώς παίζουν, είτε χορεύουν είτε απλώς λικνίζονται είτε ακόμη ερωτοτροπούν. Α, έχουν σημασία οι ηλικίες των σωμάτων· κοντά στη δύση [τους] και λες και είναι στην ανατολή τους. Μιλάμε για πράματα και θάματα. Μετά τόσες δεκαετίες και εξακολουθούν να είναι νεανικά -όχι να νεάζουν ή να ηβάσκουν γελοιοτρόπως. Ο άνθρωπος, μας λέει το υψόμετρο, είναι η παιδική του ηλικία, και όλα τα άλλα κουραφέξαλα.
Χίλιοι μύριοι ψίθυροι «εκπροσωπούν» αυτά τα σώματα, είτε ζουν στα ξένα είτε σε παραθαλάσσια κλίματα. Λοιπόν: σώματα ερωτικά, παρά το βάρος των χρόνων. Σώματα όμορφα και «ανοιχτά» στις προκλήσεις της παλιάς νιότης και της θερμοκρασίας που έχει πλέον ξεχαστεί.
Και ο κύκλιος χορός, ο αείζωος, ο πρωτουργός του παιγνιδιού και του έρωτα· γιατί τι άλλο από ερωτικό κάλεσμα είναι ο χορός και οι ορχηστές του [κυρίως αυτοί]. Και πού τα πας τα χελιδόνια; Χρόνια είχα να δω μαζώξεις τους· από πάνω σαν τηγάνι, από κάτω σαν βαμπάκι και στο πίσω μέρος σαν ψαλίδι. Τι θυμάται ο άνθρωπος όταν βρίσκεται στον γενέθλιο τόπο.
Αλλά και τι γίνεται όταν πρέπει να φύγεις; Γιατί πρέπει; Ποιος αποφασίζει αυτή την κανονικότητα; Φτωχοί όσοι δεν συμμετέχουν σε ορχηστικές συμμεθέξεις [έτσι νομίζω, όχι ότι είναι έτσι ακριβώς].
Και να, ο ήλιος παρεμβαίνει στον ερωτισμό των [γηραιών] σωμάτων και τα ομορφαίνει -μια κόλαση ομορφιάς. Ας έχουν -λέω μέσα μου- τέτοιες εμπειρίες οι άνθρωποι των πόλεων και του πολιτισμού και του καπιταλισμού, κυρίως του τελευταίου· έτσι, για τα χρόνια πολλά των ημερών. Τα δύσκολα αρχίζουν άμα τη επιστροφή εις πρωτεύουσαν.
Discover more from iloveithaki.gr
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
