καλοκαίρι

Προχτές το βράδυ, πήγα και ρήμαξα τις βερικοκιές ενός περαχωρίτη που είναι πολύ νοικοκύρης άνθρωπος και μπράβο του. 

Έφαγα σαράντα κουκούτσια από τα βερίκοκα -γιατί είναι αντικαρκινικά- και τα υπόλοιπα θα τα κάνω λικέρ, αν και εγώ πίνω μόνο σαμπάνια και έχω πάρει ανάποδες γιατί στο σούπερ μάρκετ του χωριού δεν έχει Moet et Chandon και αναγκάζομαι να πίνω Veuve Clicquot. Απαλλοτρίωσα μόνο τρία μπουκάλια, γιατί ελπίζω κάποια στιγμή να φέρουν και Moet.

Επειδή τα βερίκοκα είναι πολύ ευαίσθητα και πρέπει να καταναλωθούν σύντομα, αποφάσισα να φτιάξω μαρμελάδα. Δεν είχα φτιάξει ποτέ μαρμελάδα στη ζωή μου αλλά για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά. Μπήκα στο Διαδίκτυο, διάβασα τις συνταγές του Παρλιάρου, του Μαμαλάκη και άλλων σοφών αλλά, τελικά, αποφάσισα να φτιάξω μια δική μου συνταγή.

Εδώ άρχισαν να βράζουν τα βερίκοκα και δεν ήξερα τι να κάνω, οπότε έριξα τα μούτρα μου και αποφάσισα να ακολουθήσω τις οδηγίες του Παρλιάρου.

Εδώ η μαρμελάδα έχει πήξει και η μύτη μου έχει σπάσει. Ήθελα να την φάω ζεστή όλη αλλά εγώ δεν τρώω μαρμελάδες γιατί θα χαλάσουν οι γραμμωμένοι κοιλιακοί μου που προκαλούν φθόνο στους άλλους λουόμενους.

Σήμερα έβαλα την μαρμελάδα σε βαζάκια, πήρα και τα άλλα φρούτα που απαλλοτρίωσα, και πήγα σε έναν δρόμο εδώ κοντά που οδηγεί στην παραλία. Είχα δει κάτι γύφτους που πουλούσαν διάφορα προϊόντα, οπότε εγώ πήγα και έστησα τον πάγκο μου ένα χιλιόμετρο πιο κάτω, λίγο πριν την παραλία, ώστε να είμαι ο πρώτος που συναντούν οι τουρίστες όταν φεύγουν από την θάλασσα. Έβαλα και μια πινακίδα που έγραφε «I am a Third World Greek citizen, I have seven kids, one ugly wife and the bank will take my house», και ξεπούλησα μέσα σε μισή ώρα.

pitsirikos