Από τον ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ
Δεν φτάνει η Εφορία που «ξεζουμίζει» οικονομικά εκατομμύρια νοικοκυριά, έρχεται τώρα και ο Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) να επιδεινώσει την κατάσταση.
Γιατί μπορεί να απαλλαχτήκαμε από το λεγόμενο «χαράτσι» της ΔΕΗ, αλλά αυτό είναι μόνο στη θεωρία. Το χαράτσι μετατράπηκε σε μόνιμο φόρο. Το ραβασάκι αναμένεται εντός των ημερών. Το πόσοι θα έχουν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν και να πληρώσουν Εφορία και ΕΝΦΙΑ είναι, φυσικά, άλλη ιστορία. Το γεγονός ότι τα χαράτσια και οι φόροι δεν είναι ανάλογοι των εισοδημάτων, αλλά, αντίθετα, η πλειονότητα δεν μπορεί με βάση τα έσοδά της να τα πληρώσει, δεν νοιάζει, φαίνεται, τους «πεφωτισμένους» του υπουργείου Οικονομικών. Το ότι ο κόσμος αισθάνεται ότι δουλεύει για το «κράτος» χωρίς καμία ουσιαστικά ανταπόδοση, δεν απασχολεί αυτούς που θα έπρεπε να απασχολεί. Εκείνοι αποφάσισαν για μας χωρίς εμάς. Χωρίς να μας ρωτήσουν. Χωρίς να συναισθανθούν. Σαν να ζουν σε έναν άλλο κόσμο. Αυτή, όμως, η οικονομική πολιτική αποτελεί βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας, του κράτους, της ίδιας της δημοκρατίας.
Τι έχουν να πουν σε έναν πολίτη ο οποίος νιώθει ότι του έχουν στερήσει το όνειρο, του έχουν ουσιαστικά απαγορέψει να απολαύσει τη ζωή του και το σπίτι του, που με κόπο και ιδρώτα κατάφερε να αποκτήσει και τώρα καλείται να το πληρώνει ξανά στο κράτος;
Ποιος να του έλεγε ότι οι κόποι μιας ζωής θα απαξιωθούν από το ίδιο το κράτος, που το μόνο πια που δεν φορολογεί είναι ο αέρας που αναπνέουμε; Μόνο αυτό έχει μείνει ελεύθερο αγαθό για εμάς και τα παιδιά μας.
Γράφουμε και ξαναγράφουμε κάποιοι για την ανάγκη αλλαγής οικονομικής πολιτικής.
Αλλά αυτά είναι, κατά πώς φαίνεται, ψιλά γράμματα για τους «πεφωτισμένους» του υπουργείου Οικονομικών, της τρόικας και του ΔΝΤ, που επιμένουν να αγνοούν τον εφιάλτη που περνάνε χιλιάδες νοικοκυριά ανά την επικράτεια.
Οσο για τις αγορές και την ανάπτυξη που… έρχονται, όλα αυτά είναι κενά περιεχομένου για την κοινωνία και την πραγματική οικονομία η οποία συνεχίζει την κάθοδο. Επιτέλους, οι ελαφρύνσεις από φόρους και χαράτσια είναι πια ύψιστη αναγκαιότητα στο πλαίσιο της ελληνικής Δημοκρατίας.