iloveithaki.gr | 14η απρ 2017
δδμανιάς
σήμερα μεγάλη παρασκευή αλλά η φύση στο θιάκι γιορτάζει.
μια όμορφη μέρα τ απρίλη, όλ ανθισμένα, πήγαμε βόλτα στους κήπους μας να δω τα λουλούδια κι έβγαλα λίγες φωτογραφίες.
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”651″]
δεν πιστεύω οτι η βάσις φρουρά εξηκονταρχία ιθάκης (το θιακό κατεστημένο) είναι τόσο σάπια ώστε να χαίρεται:
▪ που η εφορία έκδωσε κατασχετήρια για ούλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς δικούς μου και γυναίκας μου.
▪ που με δικαστική απόφαση πρέπει άμεσα να πληρώσουμε 200.000 € διαφορετικά θα μου κατασχέσουν όλη μας την περιουσία. περιουσία που έφτιαξα μαζί με τη γυναίκα μου με κόπους μιας ζωής, (χωρίς να φταίμε εμείς για την κρίση αλλά η ενάγουσα τράπεζα). περιουσία που αξίζει 2.500.000. κι αν αυτό δεν είναι άδικο τότε τί είναι.
κι όλα αυτά γιατί είναι φιλέτο λέει, μια έτοιμη βιώσιμη εν λειτουργεία τουριστική μονάδα.
νομίζουν ότι θ αγανακτήσω και θα στραφώ κατά του συριζα, κατά της κυβέρνησης, κατά του τσίπρα, αλλά κάνουν λάθος. ούλα να μου τα πάρουν ο συριζα ο τσίπρας δεν θα φταίει σε τίποτα, κι ούτε συμπαράσταση θα ζητήσω από κανέναν, θα προσπαθήσω με αυτά τα λίγα που μου δίνει ο νόμος και έχοντας εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη μήπως καταφέρω αυτά που έφτιαξα να μείνουν στα παιδιά μου κι όχι σε τίποτα κοράκια της ελληνικής ή θιακιάς κοινωνίας.
κι εδώ πάει το ποίημα του καρυωτάκη:
|
Θάνατος είναι οι κάργιες που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και τα κεραμίδια, θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται καθώς να καθαρίζανε κρεμμύδια. Θάνατος οι λεροί κι ασήμαντοι δρόμοι, με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους, ο ελαιώνας πίσω η θάλασσα κι ακόμη ο ήλιος θάνατος μες στους θανάτους. Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει για να ζυγίσει μια ελλειπή μερίδα, θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα. Βάσις φρουρά εξηκονταρχία Πρεβέζης. Την Κυριακή θ’ ακούσουμε τη μπάντα. Επήρα ένα βιβλιάριο τραπέζης, πρώτη κατάθεσης δραχμαί τριάντα. Περπατώντας αργά στην προκυμαία “Υπάρχω” λες κι ύστερα “Δεν υπάρχεις”. Φτάνει το πλοίο υψωμένη σημαία. Ίσως έρχεται ο κύριος νομάρχης. Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους ένας πέθαινε από αηδία… Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους, θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία |
προσπαθούν με τον στουρνάρα και όλη την κλίκα των λαμόγιων αρίστων απατεώνων τραπεζικών (οι κάργιες) να πιέσουν τον τσίπρα αλλά δεν θα τα καταφέρουν.
πάρτε τα κύριοι πάρτε τους κόπους μας, πάρτε τη γη μας, πάρτε τη ζωή μας, πάρτε τα λουλούδια μας, γι αυτό δημιουργήσατε τη κρίση.
αλλά δεν μπορείτε να μας κοροϊδεύετε άλλο, δεν μπορείτε να μας περιπαίζετε, εσείς φταίτε, και στο θιάκι και σ όλη την ελλάδα.
μπορείτε να μας εξαθλιώσετε, να μας κάνετε να πεινάσουμε, να μας βάλετε στα κοντέινερ
εμάς και τα παιδιά μας αλλά προδότες μητσοτάκηδες, παπανδρέουδες, χρησαυγήτες δεν θα ψηφίσουμε ποτέ.
και να είστε σίγουροι ότι θα ζήσουμε κι αυτά που θα μας πάρετε θα τα πληρώσετε πιο ακριβά απ ότι εμείς
φιλάκια
