Οδυσσέα ξάδελφε και πάλι Χρόνια πολλά.
Ισχύουν αυτά περί κεφαλής;
Απλά το εκμεταλλεύεται η Χ.Α σε μορφή αισχρής εθνικιστικής προπαγάνδας.
Πρώτοι το δημοσίευσαν οι χρυσαυγήτες στην εφημερίδα τους. http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/ti-apeikonizei-h-kefalh-ston-peribolo-tou-polutechneiou
Μετά το πήραν τα Λευκαδίτικα νέα ….και το http://paspartoy.blogspot.gr/2013/11/blog-post_2015.html ,και μετα το “iloveithaki.gr“
Το κεφάλι είναι έργο τέχνης…που να χαμπαριάσουν αυτά τα ανίδεα γίδια οι χρυαυγήτες.
Για την ζωή του Γλύπτη Μέμου Μακρήhttp://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%AD%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%AE%CF%82
Η δε κεφαλή είναι το πρόσωπο ενός νέου εκείνης της εποχής και δεν έχει καμία σχέση με τον Σβωρόνο!!!!!!.
Όσο για αυτούς που πεθάνανε στο Μετσόβιο …ξεφτίλα γι’αύτούς που τους απομυθοποιούν.
Μένα ο συγκάτοικος μου σκοτώθηκε έξω από το σπίτι μου με μια σφαίρα στο κεφάλι !!!!!!!! Και μένα που άνοιξαν το κεφάλι με ρόπαλο.
Τί να μου πουν οι μαλάκες;
Το “iloveithaki.gr” καλά θάταν να είναι αξιόπιστο και να μην γράφει ότι του κατεβαίνει, ή ότι του πασάρουν!
Διότι αλλιώς υπάρχει σκοπιμότητα.
Δεν έχω να πω τίποτ άλλο.
Νίκος
εστάλει από: nikolaos lekatsas-lucas
άσχετο: δίκιο έχεις φίλε, δεν είναι η πρώτη φορά που την πατάω, είναι η τρίτη. αλλά και τις τρεις φορές από βιασύνη γιατί δεν το διάβασα.
ξέρω πως δεν είναι κολακευτικό αυτό για μένα αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
ζητάω συγγνώμη και ευχαριστώ
διονύσης διομ. μανιάς


One Comment
aris
Με αφορμή το σχόλιο του κυρίου nikolaos lekatsas-lucas, θα τολμήσω να εκφράσω μερικές απόψεις πάνω στο θέμα με κίνδυνο αν δεν αναλυθούν στο μυαλό του καθενός με αμεροληψία και σε βάθος να οδηγήσουν και σε λάθος συμπεράσματα, αλλά μου αρέσουν και λίγο τα «ρίσκα».
Κατ΄αρχή δεν μου αρέσουν οι «μύθοι» γιατί σπρώχνουν τον κόσμο εκτός πραγματικότητας με κατάληξη συνήθως τον λάθος ενθουσιασμό και άρα τη μη σωστή σκέψη στην αντιμετώπιση δύσκολων καταστάσεων με ότι αυτό συνεπάγεται.
Το κεφάλι στο πολυτεχνείο πιστεύω συμβολίζει όποιους και όσους σκοτώθηκαν, ή την πλήρωσαν με διάφορους τρόπους όταν αυθόρμητα και χωρίς πολλές γνώσεις αντέδρασαν στην καταπίεση και έλλειψη ελευθερίας του τότε απολυταρχικού καθεστώτος.
Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα:
Αλήθεια ποιος περίμενε να τον σκοτώσουν το βράδυ εκείνο?
Άντε να περίμενε να τον σαπίσουν στο ξύλο κάτι μάγκες με κάτι τσαποστέλιαρα που περίμεναν στο απέναντι πεζοδρόμιο, αλλά κάπου το απέτρεψαν οι στρατευμένοι.
Ήταν κέρδος του καθεστώτος οι εν ψυχρώ δολοφονίες? Μάλλον όχι.
Γιατί εντός του περιβόλου δεν υπήρξαν δολοφονίες από «ελεύθερους σκοπευτές»?
Ποιοι ήταν οι «ελεύθεροι σκοπευτές» και που απέβλεπαν?
Μήπως το μνημείο στήθηκε από αυτούς που έμμεσα προκάλεσαν την αιτία της αντίδρασης και τα επακόλουθά της? (Εννοώ την δημιουργία του απολυταρχικού καθεστώτος).
Το όνομα πολυτεχνείο και οι συν αυτώ (σα χώρος όχι σα κίνηση) απέκτησε για τους νεότερους το μύθο του λίκνου της Δημοκρατίας, ή όχι?
Με άλλα λόγια το ΤΕΕ η πιο αντιδραστική και οπισθοδρομική συντεχνία, το «κράτος εν κράτει» στην Ελλάδα απέκτησε δημοκρατικές ρίζες τις οποίες λουστήκαμε και απολαύσαμε εκ των υστέρων λόγω του ότι ακούγαμε τελειόφοιτος πολυτεχνείου και «λιώναμε» από συγκίνηση, άσχετα στο ποσοστό τους επί του συνόλου των εξεγερμένων?
(Με αυτό δεν παύω να εξαιρώ ελαχίστους όμως, όπως συμβαίνει σε όλους τους χώρους γιατί ευτυχώς αναπόφευκτα παντού υπάρχουν άνθρωποι με αξίες. Τα ψώνια που έχω συναντήσει μέχρι τώρα είναι σε ποσοστό 95% τουλάχιστο).
Πόσοι από τους «ενεργούς δημοκράτες» λειτουργούσαν σκόπιμα και με ανταλλάγματα για την επιτυχία ενός προσχεδιασμένου «επαναστατικού» σκηνικού και γι΄ αυτό ίσως δεν υπήρξαν νεκροί εντός του χώρου?
Πόσο εύκολο ήταν να διαλύσει εν τη γενέσει της η κίνηση και μάλιστα στην συγκεκριμένη συγκυρία?
Ποιο το αποτέλεσμα της εξέγερσης??
Το τελευταίο δίνει πολλές εξηγήσεις στα ερωτήματα.
Τώρα για τα ράμματα στο κεφάλι, έ αυτά είναι το ψωμοτύρι των διαδηλώσεων.
Ψωμοτύρι δεν είναι να σκοτώνεται δίπλα σου ένας άοπλος πολίτης.
Ψωμοτύρι δεν είναι να πίνεις καφέ σε μια πλατεία και να σκάνε εξ΄ουρανού δίπλα σου ριπές από αδέσποτες σφαίρες.
Με αυτά που γράφω θέλω να επιστήσω τη προσοχή με τις όποιες εμπειρίες που απέκτησα όπως κάθε σκεπτόμενος απλός άνθρωπος, στο ότι θα πρέπει στις αναμφίβολα δύσκολες μα και πολύ σκοτεινές στιγμές που ζούμε σήμερα, κάπου να μπαίνει και λίγο η λογική του τι παιχνίδια παίζονταν και παίζονται στις πλάτες μας.
Αυτό βέβαια δεν είναι και τόσο εύκολο, όμως η σωστή αντιμετώπιση και αντίδραση σε ότι συμβαίνει είναι η μόνη λύση για να δούμε άσπρη μέρα.
Αλλιώς θα μείνουμε πεινασμένα πρόβατα μέσα στο παραμυθιασμένο περιβάλλον που μια ζωή κάποιοι προσπαθούν να μας έχουν μαντρωμένους.
Θα συμβούλευα ελεύθερη σκέψη μακριά από μύθους και φανατισμούς.
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα.