Της Μαρίνας Σ.
Σήμερα έβαλα το ξυπνητήρι να χτυπήσει νωρίς, στο πρώτο χάδι του ήλιου, στο πρώτο αχνό φως. Έχω πλάνο μεγάλο και σπουδαίο σκοπό. Ευελπιστώ να αλλάξω τα μπαλκόνια στην πόλη. Να γεμίσουν χρώματα από άνθη και φυτά και να μην κρέμονται στο κενό άδεια, γκρίζα και μουντά. Ήθελα να προλάβω πριν πάω στη δουλειά.
Βγήκα λοιπόν στο μικρό μου το μπαλκόνι και φύτεψα τους σπόρους που ’χα φέρει απ’ το νησί. Γέμισα ποτηράκια πλαστικά με χώμα, έβαλα τα σποράκια πάνω πάνω και τα σκέπασα ελαφρά, για να μην τα φάνε τα πουλιά. Μαζεύτηκαν και οι πρώτοι σπούργοι. Καθισμένοι στα κάγκελα, λιμπίζονταν τα σποράκια μου και με αγνοούσαν. Κάτι έλεγαν κρυφά και φλυαρούσαν. Ετοιμάζονταν για τη μεγάλη επιδρομή, όταν, για κακή τους τύχη, ήρθε τρέχοντας η γάτα μου, έτοιμη να επιτεθεί. Τεντώθηκε επιδεικτικά και τα κοίταξε λοξά. Εκείνα άλλαξαν γνώμη και φτερούγισαν μακριά.Ας βάλω εγώ τα σποράκια μου και ας φτιάξω τα φιντάνια μου τα νεαρά στις γλάστρες. Να τα βολέψω όμορφα, να μεγαλώσουν, να φουντώσουν, να πετάξουν μπόι και φυλλαράκια τρυφερά κι ας γυρίσουν έπειτα και τα πουλιά. Να με ξυπνούν με τιτιβίσματα τη χαραυγή, ν’ ανοίγω τα μάτια μου, να βλέπω πράσινα ολόδροσα φυτά. Να μοσχοβολάει λεβάντα, δυόσμος και βασιλικός, ν’ ανθίζει η ντοματιά. Να βλέπω να δένει και να μεγαλώνει ο καρπός και να ’ναι ο κόσμος μου και πάλι ζωντανός.
Έφτιαξα λοιπόν τα κυπελλάκια μου πριν πάω στη δουλειά και τα φυτά μου πότισα στις γλάστρες κι έκανα χώρο στο μικροσκοπικό μπαλκόνι μου να χωρέσουν και καινούργια φιντανάκια δροσερά.
Όταν βλαστήσουν τα σποράκια και ξεμυτίσουν τα φυτά, θα φτιάξω όμορφα γλαστράκια, με κορδελίτσα και όλα τα σχετικά και κάρτα επιστροφής σε περίπτωση μη αποδοχής. Θα τα χαρίσω σε φίλους και γνωστούς σε κάθε γειτονιά. Να γεμίσουν τα μπαλκόνια με φυτά, μυρωδικά. Να γυρίσουν οι μέλισσες στην πόλη, να μαζευτούνε και πουλιά.
Ένα μεγάλο όνειρο, ένα μικρό περιβόλι, χωράει ακόμα και στο πιο μικρό μπαλκόνι!
