Νίκος Φίλης
Ένα ετοιμόρροπο πολιτικό σύστημα, αντιμέτωπο με τη λαϊκή απόγνωση και κατακραυγή, βουτηγμένο μέσα σε μαραγκιασμένες δημόσιες αμαρτίες, διαισθανόμενο το τέλος του, καταφεύγει στον εκβιασμό ως κύριο όπλο άσκησης πολιτικής και πολιτικής πίεσης. Η κυβέρνηση Σαμαρά διαμηνύει στους βουλευτές της ότι θα εξαφανιστούν πολιτικά αν καταψηφίσουν τα μέτρα. Για άλλη μια φορά ταυτίζει τη “σωτηρία της πατρίδας” με τη δική της σωτηρία και την καταστροφή του λαού. Κατασκευάζει διλήμματα πολιτικής αστάθειας επιρρίπτοντας την ευθύνη σε όσους βουλευτές αρνηθούν να παραβιάσουν τη λαϊκή εντολή και δεν ψηφίσουν τα μέτρα. Αν καταψηφιστεί το μέτρο για το γάλα, θα πνίξετε την κυβέρνηση, απειλεί το Μέγαρο Μαξίμου τους κυβερνητικούς βουλευτές. Και ο εκβιασμός μεγαλώνει, ορθώνεται απειλητικότερος, ενόσω οι απειλούμενοι δείχνουν να φοβούνται τη λαϊκή κατακραυγή περισσότερο από το φάντασμα κυβερνητικής εξουσίας.Ο εκβιασμός, όμως, δεν περιορίζεται στο φανερό, θεσμικό πεδίο. Επιστρατεύεται η παραθεσμική παρέμβαση του Αλμούνια, ο οποίος αιφνιδίως ισχυρίζεται ότι αν δεν ιδιωτικοποιηθούν οι τράπεζες, αν το Δημόσιο τολμήσει να ασκήσει το δικαίωμα συμμετοχής του στην αύξηση κεφαλαίου των τραπεζών (ιδιαιτέρως της Eurobank), τότε “θα κουρευτούν τα ομόλογα μειωμένης εξασφάλισης”. Αποκρυπτογραφούμενη αυτή η απειλή σημαίνει ότι τελικώς θα κληθούν οι αποταμιευτές να πληρώσουν για τη διάσωση των τραπεζών. Δηλαδή, θα κουρευτούν οι καταθέσεις. Είναι η πρώτη φορά που διατυπώνεται η απειλή για bail in μετά τη χρεοκοπία της Κύπρου.
Επιπλέον, ο εκβιασμός προσλαμβάνει και μορφή παρακρατικής πίεσης. Με πρόσχημα τυπικές παραλείψεις ή και παρανομίες, λέγεται ότι ο μηχανισμός του ΣΔΟΕ προχωρεί σε επιλεκτικούς ελέγχους και σχεδιασμένες πράξεις καταλογισμού εις βάρος επιχειρήσεων ή φυσικών προσώπων που εμπλέκονται σε πολιτικές διεργασίες. Καταγγέλλεται ότι στελέχη των ΑΝ.ΕΛΛ. εξαναγκάζονται σε πολιτική διαφοροποίηση ή ανεξαρτητοποίηση με μοχλό φορολογικές εκκρεμότητές τους. Οι καταγγελίες είναι σοβαρές και απομένει να διερευνηθούν. Κατά σύμπτωση, πάντως, στο καίριο πόστο του ΣΔΟΕ, όπως και σε εκείνο της ΕΥΠ, έχουν τοποθετηθεί έμπιστοι συνεργάτες και συντοπίτες του Σαμαρά. Σε ένα άλλο επίπεδο, δημιουργούνται συνειρμοί για τον τρόπο με τον οποίο επιχειρεί να ενορχηστρώσει η κυβέρνηση την έρευνα για τη Χρυσή Αυγή. Χωρίς να προσκομίζουν οι υπηρεσίες στοιχεία για τις διασυνδέσεις του νεοναζιστικού εκτρώματος στο κράτος, χωρίς να αποκαλύπτονται οι χρηματοδότες και το οπλοστάσιό της. Με διαφαινόμενη επιδίωξη να τεθεί εκτός νόμου γρήγορα-γρήγορα, με προφανείς εκλογικές σκοπιμότητες.
Οι εκβιασμοί έχουν και την άλλη, εξίσου επικίνδυνη, όψη. Την ευνοιοκρατία, τα σκανδαλώδη ρουσφέτια, την αμαρτωλή διαχείριση. Τη διαφθορά. Τι άλλο είναι η ρύθμιση για τις ενδοομιλικές συναλλαγές, με την οποία σβήστηκαν πρόστιμα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για λαθρεμπόριο καυσίμων επ’ ωφελεία βαρώνων υπεράνω υποψίας;
Το σύστημα, παρ’ ότι έχει βαρέσει διάλυση, δίνει συντεταγμένα τη μάχη για να τρομοκρατήσει και να υποτάξει πρόσωπα και θεσμούς. Εγκαθιδρύει δεσμούς αίματος, καταφεύγει στην ομερτά, χρησιμοποιεί πρακτικές που θυμίζουν Μαφία. Υπεράνω όλων η σωτηρία της εξουσίας τους! Και άλλοτε η εξουσία λειτουργούσε με παρακρατικούς τρόπους, αλλά ως συμπλήρωμα. Τώρα η κυβέρνηση Σαμαρά έχει αναγάγει τον εκβιασμό και την παραθεσμική – παρακρατική λειτουργία σε κεντρικό άξονα της πολιτικής της. Δεν θα σωθεί! Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και η κακή του μέρα!