γράφει: διον διομ μανιάς
στο θιάκι
είναι λίγες μέρες τώρα που άρχισαν και στο θιάκι τα μελτέμια.
αυτός ο απογευματινός αέρας πολύ μ αρέσει. τι γλύκα που έχει, μου θυμίζει όταν περνούσαμε από σοκότρα γραμμή cape comorin με μουσόνια. το κούνημα ήταν το λιγότερο.
κι εκεί, μέσα στη βαβούρα του αέρα και τη ζέστη σα να ξεχώρισα κάτι ψιθυριστές φωνούλες όλο παράπονο,
– γιατί να μη μείνουμε και μεις στο θιάκι;
– γιατί να μη δοκιμασθεί η πρόταση μας;
– γιατί όλο οι ίδιοι και οι ίδιοι;
αλλά σιγά – σιγά έσβηναν κι έμενε πάλι μόνο η βαβούρα του αέρα και η ζέστη.
asses on fire
καλή η προσπάθεια των παιδιών στο κιόνι.
κι άλλες που δεν ακούουνται άσχημες, γιατί να μην δοκιμασθούν;
η εξασφάλιση της διαφάνειας στην αξιοκρατική επιλογή των εκδηλώσεων με κύριο μέλημα την προώθηση νέων καλλιτεχνικών τάσεων νέων θιακών και η εξασφάλιση της χρηστής οικονομικής διαχείρισης είναι από τα σοβαρά θέματα που χρειάζονται μελέτη και αυστηρή κριτική γιατί επηρεάζουν την κοινωνική ισορροπία.
έχουμε ακούσει πάρα πολλά τα τελευταία χρόνια για την κοινή πρακτική των ψεύτικων τιμολογίων, και που καταλήγουν δωρεές κλπ στους δήμους και τους πολιτιστικούς συλλόγους για αυτό σας ζητώ ταπεινά συγχώρεση για το θράσος μου.
στη νέα ορλεάνη
μια φορά στη νέα ορλεάνη ένα αρχιεργάτης του εργοστασίου της domino sugar μετά το πράτιγο ήρτε στο γραφείο μου μ ένα φάκελο 20.000 $, πολλά λεφτά για την δεκαετία του 1980.
– του λέω τ είναι αυτά;
– για ν αποφύγουμε τη γκρίνια του προηγουμένου ταξιδιού με τα καταστραμένα τσουβάλια μου λέει
– όχι φίλε μου του λέω θα τα βρούμε χωρίς λεφτά.
– μα γιατί μου λέει όλοι τα παίρνουν
– το ξέρω φίλε μου του λέω αλλά δεν θέλω να χάσω το δικαίωμα να σκέφτομαι και να ορίζω τα χνάρι μου, ναυτικός θέλω να μείνω δεν πάω για οφίτσια, ήταν κοντούλης, χοντρούλης, γελαστός, καλοσυνάτος, γίναμε φίλοι για πολλά χρόνια.