Ανοίξτε τάφους μεγάλους για τα καμώματα των προδοτών. Βάλτε κομματόσκυλα να τους φυλάνε ως σφίγγες και ξέκѠλα ως Καρυάτιδες να προειδοποιούν όταν κάποιος πάει πιο βαθιά θα πεθάνει από τα αέρια αηδίας που τα σαπισμένα σαρκία των προσκυνηταριών αναδύουν όπως και όταν κυκλοφορούσαν στην επάνω ζωή. Βάλτε ως σήμα αντί λέοντα τα σύμβολα των κομμάτων που δημιούργησαν και υπηρέτησαν.
Φτιάξτε τάφους σε κάθε ραχούλα και νησί χωρίς μεγάλους αρχιτέκτονες να τους έχουν σχεδιάσει. Ας χρησιμοποιήσει ο καθένας την χρόνια αισθητική που πλασάρεται από την νεοελληνική πραγματικότητα που με την σέσουλα χρηματοδοτούσαν οι κυβερνήσεις της χώρας εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Να μείνει εις τους αιώνες η δόξα και τιμή που πρέπει σε δημοκράτες βασιλιάδες και στους πιστούς υπηκόους τους.
Να είναι μεγάλα τα ταφικά οικοδομήματα όσο μεγάλα ήταν και τα ονόματα όσων δημοκρατίσκων…
πέρασαν από την χώρα από την «απελευθέρωση» και μετά με αποκορύφωμα τους τάφους των «ανδρών» της τελευταίας 8ετίας. Σε λάρνακες από σαπιόξυλο να μπουν τα εκατομμύρια ωρών ηχογραφημένων ομιλιών και διαλόγων της Βουλής έτσι ώστε να μπορεί ο τουρίστας του μέλλοντος να θαυμάζει τον πολιτισμό των τελευταίων ημερών μιας χώρας που την έλεγαν Ελλάδα.
Αντί εγχάρακτων επιγραφών γράψτε με σπρέι στους ασβεστωμένους τοίχους τα συνθήματα που ξεσήκωναν τα εκατομμύρια λαού να μείνει στην αιωνιότητα η απόδειξη ότι ο λαός δεν θέλει πράξεις θέλει λέξεις. Κι όσο οι λέξεις είναι φθηνές και ψεύτικες τόσο μεγαλύτερη διάρκεια έχουν στο μουμιοποιημένο μυαλό του ψηφοφόρου.
Στους ενδιάμεσους θαλάμους με διαχωριστικό νοβοπάν να στοιβαχτούν οι εκατομμύρια ώρες γλειψίματος των ψηφοφόρων και τα χιλιάδες ρουσφέτια των πολιτικών που έγιναν τα θεμέλια αυτού του μοναδικού πολιτισμού που φέρει το όνομα «Ελληνική Δημοκρατία» και είχε διάρκεια 40 χρόνων έχοντας ως μόνο θύμα την ίδια την Δημοκρατία. Εκεί ψηλά στο γείσο βάλτε και την ημερομηνία ψήφισης του Αντιρατσιστικού Νομοσχεδίου, ημέρα που μπήκε η Αλήθεια στον τοίχο εκτέλεσης του Φόβου και του Φασισμού. Τα ονόματα δε, των βουλευτών με λαδομπογιά γραμμένα σαν την λαδομπογιά που σε έναν άλλον Τοίχο 70 χρόνια πριν έγραφε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Στον κεντρικό θάλαμο ανοίξτε λακκούβες και χώστε τους ήρωες, στρατηλάτες, εθνάρχες, ηγέτες, δεξιούς και σοσιαλιστές, αλλά και όσους με τον φερετζέ της αριστεράς τούς φύλαγαν τα νώτα τιμώντας τα έργα και τις ημέρες τους, τα ιδρωμένα μεροκάματά τους που ήταν η αιτία της μεγαλύτερης Αυτοκρατορίας που πέρασε από την χώρα: «Αυτοκρατορία της Π⓪υστιάς».
Πάρτε κιμωλία και στους σταυρούς τους πάνω χαράξτε τα θύματα της επέλασής τους, ανθρώπους, ιδανικά, αξίες και αξιοπρέπεια. Θα είναι μεγάλος ο σταυρός ανάλογα με τα θαυμαστά τους «έργα». Ως κτέρισμα να ακολουθεί τους αξιοσέβαστους νεκρούς, σε περίοπτη θέση όπως αυτή που της αρμόζει, μια κάλπη. Σαν αυτές τις χιλιάδες καλπών, που σε κάθε οικισμό της χώρας που κάποτε έλεγαν Ελλάδα, προσκυνούσαν ευλαβικά με σταυρωμένα ψηφοδέλτια οι πολίτες.
Σκεπάστε τον τάφο με ελενίτ γιατί είναι το μοναδικό που αντέχει την πίεση των χιλιάδων τόνων ρεμούλας, ψευτιάς και εθνοπροδοσίας.
Ως τελικό φινίρισμα και πριν κλείσετε τις πλαστικές κουρτίνες που θα δεσπόζουν αντί χρυσοποίκιλτων θυρών ή ως καθαροί πιστοί της π⓪υστιάς δακρύστε ή ως αμετανόητοι ελεύθεροι φτύστε.
Του Γιάννη Λαζάρου
