Μία σοφή αραβική παροιμία λέει: όταν θέλεις να κάνεις κάτι, βρίσκεις τον τρόπο, όταν όμως αποφασίσεις να μην το κάνεις, βρίσκεις μία δικαιολογία…
Αυτές οι προφάσεις και οι αντιφάσεις, στην περίπτωση του νησιού Οξυά στο Ιόνιο, αποτέλεσαν τον ακρογωνιαίο λίθο ώστε να οδηγηθεί στις δικαστικές αίθουσες η διαμάχη μεταξύ της εταιρείας Pimara, λιβανέζικων συμφερόντων και του αρχιτεκτονικού γραφείου «aa Associates» του Στέλιου Αγιοστρατίτη, με αποτέλεσμα να παγώσει το έργο.
Στις δικαστικές αίθουσες η διαμάχη μεταξύ της εταιρείας Pimara, λιβανέζικων συμφερόντων και του αρχιτεκτονικού γραφείου «aa Associates»
Τους τελευταίους μήνες τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης βομβάρδισαν την κοινή γνώμη με δημοσιεύματα-αφιερώματα για το νησί που αγόρασε ο Εμίρης και το οποίο με την συνδρομή του γνωστού αρχιτέκτονα θα μεταμορφωνόταν σε art island, με κυρίαρχο στοιχείο την πολιτιστική ανάπτυξη, τους οικισμούς καλλιτεχνών, τα μουσεία και τις γκαλερί κ.α..
Την ίδια ώρα, η εφημερίδα Wall Street Journal διαφήμιζε -κατόπιν πληρωμένης καταχώρησης- το μεγαλεπίβολο project στις σελίδες της, φιλοξενώντας μάλιστα δηλώσεις στελεχών, μεταξύ άλλων, της ελληνικής κυβέρνησης και του IMF για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας μέσω των ιδιωτικοποιήσεων.
• Τι συνέβη όμως και μία συνεργασία τέτοιας δυναμικής οδηγήθηκε στην αίθουσα 201 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών;
• Ποιοι κρύβονται πίσω από τη λιβανέζικη εταιρεία Pimara που παρουσιάστηκε ως μεσολαβητής μεταξύ των ελληνικών Αρχών και του Εμίρη;
• Γιατί ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, Νότης Μηταράκης, σε συνεντεύξεις του αναφέρεται σε διαδικασία fast track αγνοώντας ότι σύμφωνα με την κοινοτική νόρμα, στο νησί υπάρχει Natura και τέτοιες διαδικασίες δεν μπορούν να υλοποιηθούν άμεσα;
• Πώς εξηγείται το γεγονός ότι η Pimara κατέβαλε ποσό της τάξεως των 400.000 ευρώ για τις υπηρεσίες του αρχιτεκτονικού γραφείου και διέκοψε αυτοβούλως τη συνεργασία δίχως να υπάρχει κάποια επίσημη ανακοίνωση από το Κατάρ και τη βασιλική οικογένεια;
Απάντηση σε κάποια από τα παραπάνω ερωτήματα έρχεται να δώσει ο πρώην διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος του ΔΣ της Pimara, κατά το χρονικό διάστημα 14 Νοεμβρίου 2011 μέχρι 1 Μαρτίου 2013, Τζαμάλ Ζοράτλυ, o oποίος σε κατάθεσή του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η νήσος Οξυά ανήκει στην εταιρεία και όχι στον Εμίρη του Κατάρ, όπως «λανθασμένα έχει επανειλημμένως γραφτεί στον ελληνικό Τύπο».
«Η βασιλική οικογένεια του Κατάρ» δεν είναι παρά ένας υποψήφιος επενδυτής τόσο της συγκεκριμένης επένδυσης, αν υλοποιηθεί κάποια στιγμή καθώς και άλλων επενδύσεων στις οποίες έχει προβεί ο όμιλος των εταιρειών».
Επί της ουσίας δηλαδή, ο κ. Τζαμάλ Ζοράτλυ παραδέχεται για πρώτη φορά πως το νησί αγοράστηκε όχι από τον Εμίρη, αλλά… από την ίδια την Pimara, η οποία εν συνεχεία θα το μεταπωλούσε στους Άραβες. Προφανώς, οι Λιβανέζοι γνωρίζουν καλύτερα τις μπίζνες και κλείνουν deals για τους επιφανείς πελάτες τους… Επικεφαλής της εταιρείας είναι Κριστιάν Κομέρ, ο οποίος δραστηριοποιείται διεθνώς στον χώρο της εκμετάλλευσης ακινήτων για λογαριασμών μεγάλων ομίλων και μεγαλοεπενδυτών.
Όσον αφορά τον κ. Μηταράκη και τις επίμαχες δηλώσεις του, ο ίδιος μιλώντας στο zougla.gr επανέλαβε ότι ουδέποτε κατατέθηκε αίτημα για ένταξη της επένδυσης στις διαδικασίες fast track από καμία πλευρά, προσθέτοντας ότι δεν είναι δεδομένη η έγκριση ή μη του επενδυτικού σχεδίου, παρόλο που η περιοχή εντάσσεται σε καθεστώς Natura. Παράλληλα ξεκαθάρισε ότι το Υπουργείο γνώριζε εξαρχής ότι η έκταση ανήκει στη λιβανέζικη εταιρεία και όχι στον Εμίρη.
Προφανώς ο κ. υπουργός διαθέτει περίεργη αντίληψη περί ανάπτυξης… Ακόμη και το αίτημα να υποβαλλόταν εγκαίρως, εάν πριν δεν εφαρμοζόταν η ισχύουσα νομοθεσία ώστε να δοθεί η δυνατότητα αξιοποίησης του νησιού, το πιθανότερο είναι η επένδυση να πάγωνε λόγω Νatura και το περίφημο project να παραπεμπόταν στις… Καλένδες.
Η δικαστική διαμάχη…
Στο Μονομελές Πρωτοδικείο στην αίθουσα 201, εκδικάστηκε την Τρίτη η αγωγή του αρχιτεκτονικού γραφείου του Στέλιου Αγιοστρατίτη κατά της εταιρείας Pimara λιβανέζικων συμφερόντων, η οποία αγόρασε το νησί Οξυά. Η απόφαση θα εκδοθεί τις επόμενες εβδομάδες. Ο γνωστός αρχιτέκτονας κατέθεσε αγωγή εναντίον της λιβανέζικης εταιρείας γιατί όπως υποστηρίζει δεν τον πλήρωσε για τις υπηρεσίες που προσέφερε και για τις μελέτες όσον αφορά την αξιοποίηση της Οξυάς. Από την πλευρά τους οι εκπρόσωποι της εταιρείας, υποστηρίζουν πως ο κ. Αγιοστρατίτης έλαβε 400.000 ευρώ χωρίς να προσφέρει τις υπηρεσίες που είχαν συμφωνηθεί.
Ο Στέλιος Αγιοστρατίτης κατά την εξέτασή του τόνισε πως: «Η λιβανέζικων συμφερόντων εταιρεία Pimara υπέγραψε τον Μάρτιο του 2012 προσύμφωνο αγοράς της νήσου. Τον Ιούλιο του 2012 οι εκπρόσωποι της εταιρείας Τζαμάλ Ζοράτλυ και Κριστιάν Κομέρ απευθύνθηκαν στην εταιρεία μας και μας ανέθεσαν την έρευνα και τη δυνατότητα αξιοποίησης της νήσου βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας. Τον Μάρτιο του 2013 υπογράφτηκε το οριστικό συμβόλαιο αγοραπωλησίας. Μετά από πρόσκληση της Pimara τον Μάιο του 2013 ταξιδέψαμε τρεις φορές στη Ντόχα του Κατάρ προκειμένου να παρουσιάσουμε στο σύμβουλο του Εμίρη, αλλά και στον τέως και νυν Εμίρη τις σχεδιαστικές μελέτες που αφορούσαν στη μετατροπή ενός ακατοίκητου νησιού σε χώρο τέχνης πολιτισμού και φιλοξενίας με παγκόσμια εμβέλεια.
Τον Ιούλιο του 2013 παράλληλα με τις εν εξελίξει μελέτες ενημερώσαμε για τον οδικό χάρτη, ενέργειες, διαδικασίες, χρονοδιαγράμματα και υποστηρικτικές μελέτες που απαιτούνται για το πρωτόγνωρο αυτό εγχείρημα προκειμένου να εκδοθεί Προεδρικό Διάταγμα και στη συνέχεια η αδειοδότηση της υλοποίησης του έργου. Δυστυχώς η αιφνιδιαστική, υπαίτια και αδικαιολόγητη απόφαση της Pimara τον Οκτώβριο του 2013, να παγώσει κάθε διαδικασία και τις εν εξελίξει μελέτες συνετέλεσε στη μέχρι σήμερα μη ολοκλήρωση της διαδικασίας ανάπτυξης της νήσου και τη μη λήψη των αδειών οικοδόμησης της και έθεσε σε εκκρεμότητα την όλη επένδυση».
To ρεπορτάζ συνεχίζεται…
Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014, 10:26