Με τον τρόπο του Θουκιδίδη…
tvxs | 08:26 | 05 Φεβ. 2015
Ελένη Καρασαββίδου
Αυτές οι μέρες είναι ταχύρυθμο σεμινάριο πολιτικής για πολλούς και πολλές από μας. Και καταδικάζουν στην συνείδησή μας για πάντα όσους ενώ είχαν δεμένο τον Μερκελισμό με πολύ περισσότερα τοξικά ελληνικά ομόλογα 3 χρόνια πριν από όσα σήμερα δεν έκαναν τίποτα. Και πώς να κάνουν αφού ήταν στις ίδιες λίστες και τους είχαν με το αζημίωτο δεμένους;
Αλέξη,
Δίνετε μια πολύ σημαντική πολυεπίπεδη και γενναία μάχη. Για πρώτη φορά όσο ζω η τράπουλα ανοίγει από τη Μόσχα μέχρι την Ουάσιγκτον, κι από τον Ευρωπαϊκό Νότο μέχρι την Λατινική Αμερική. Για πρώτη φορά όσο ζω συναντιόμαστε ισότιμα με τους άλλους λαούς, όχι σαν συλλήβδην λαμόγια ή τεμπελόσκυλα (όπως μας λέγαν τα δικά μας λαμόγια και τεμπελόσκυλα) στα μεγάλα σταυροδρόμια του κόσμου. Δεν ξέρω τι θα πετύχουμε. Ξέρω πως ό,τι εξελλίσεται δεν είναι μιας βδομάδας δουλειά αλλά των τελευταίων χρόνων. Πως όχι τυχαία διάλεξες και τον φιλορώσο Κοτζιά και τον Αμερικανόφιλο Βαρουφάκη. Πως κι ας κορόιδευαν εδώ, δεν πήγαινες τυχαία στον Πάπα.
Είδα κι εγώ, δίχως έκπληξη αφού πως αλλιώς μπορούσε να ξεκινήσει, (να πάρει πίσω σε μια βδομάδα ό,τι έχτισε κι ό,τι έμαθε τόσα χρόνια; προβλεπόμενη αυτή η φάση και τα γαυγίσματα της κι όποιος δεν αντέχει ας κατέβει απ το τρένο) το Όχι της Μέρκελ, πασπαλισμένο με έναν εγωϊσμό που τροφοδοτείται δυστυχώς όχι μόνο εντός Γερμανίας αλλά κι εντός Ελλάδας (κάποτε θα πρέπει κάποιοι να λογοδοτήσουν και γι’ αυτό).
Όμως μετράμε 6000 νεκρούς (από τους β διαλογής πια ανθρώπους που τους κοροϊδεύουν διαρκώς όσοι εκμεταλλεύονται την κρίση ή δεν πήραν χαμπάρι την κρίση) και θα μετράμε προσαυξημένους νεκρούς συνέχεια με τον δικό τους τρόπο. Εάν παραμένεις ο στοχοπροσηλωμένος, φιλόδοξος αλλά και βαθιά συναισθηματικός άνθρωπος που γνώρισα κάποτε στο ΚΣ της νεολαίας θαρρώ πως εσύ (ούτε ο Δημήτρης ούτε ο Νίκος) δεν θ αντέξεις στη συνείδησή σου ούτε 10. Να μην λυγίσετε. Δεν έχει πια πίσω. Και τέτοιες ώρες να στήσεις αυτί σε τούτη την γη και να ακούσεις τον ψίθυρο του Θουκιδίδη.
Ο Θουκιδίδης βασικός πυρήνας σκέψης σε σχολές που θέλουν να παράξουν ηγέτες, είχε γράψει κάποτε: “Το εύδαψον το ελεύθερον, το δε ελεύθερον το έμψυχον κρίναντες μη περιοράσθαι τους πολεμικούς κινδύνους” (βιβλίο Β, 43): “Δεν υπάρχει ευδαιμονία χωρίς ελευθερία, και για να το έχουμε αυτό πρέπει να είμαστε έτοιμοι να διακινδυνεύσουμε και να πολεμήσουμε”. Να μη ζήσουμε σα δούλοι.
