Ποιος κυβερνά αυτή την Ευρώπη; Οι πολίτες της ή οι πανίσχυροι πολυεθνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι; | EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ
Μένουμε όντως στην Ευρώπη. Ποιος κυβερνά όμως αυτή την Ευρώπη; Οι πολίτες της ή οι πανίσχυροι πολυεθνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι; Μια νέα ανάλυση που δημοσιοποίησε χθες η Διεθνής Διαφάνεια αποκαλύπτει ότι τον πρώτο λόγο στα κέντρα λήψης αποφάσεων της Ε.Ε. έχουν σήμερα μακράν οι δεύτεροι.
Η εν λόγω ανάλυση διαπίστωσε ότι -ούτε λίγο, ούτε πολύ- πάνω από το 75% των συναντήσεων που πραγματοποιήθηκαν στους τελευταίους 6 μήνες μεταξύ υψηλόβαθμων αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ιδιωτικών φορέων ήταν με λομπίστες μεγάλων πολυεθνικών ομίλων. Αντίθετα, μόλις το 18% των συναντήσεων των Ευρωπαίων αξιωματούχων πραγματοποιήθηκαν με εκπροσώπους μη κυβερνητικών οργανώσεων, 4% με δεξαμενές σκέψεων (think tanks) και 2% με τις τοπικές αρχές των ευρωπαϊκών χωρών.
Από τους πιο δραστήριους σε αυτό το επίπεδο (με 25 έως 29 συναντήσεις εκάστη με ανώτερους Ευρωπαίους αξιωματούχους) ήταν οι Google, General Electric και Αirbus, τρεις δηλαδή από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του πλανήτη. Κάτι το οποίο δεν είναι άμοιρο των ποσών που οι αυτές οι 3 εταιρείες ξοδεύουν κάθε χρόνο για την προώθηση των συμφερόντων τους στα κέντρα αποφάσεων της Ε.Ε. Η Google και η General Electric δηλώνουν (φανερά) ετήσιο προϋπολογισμό λόμπινγκ -στην Ε.Ε.- περί τα 3,5 εκατ. ευρώ έκαστη, ενώ τα περισσότερα –από 4,5 έως 5 εκατ. ευρώ έκαστος- ξοδεύουν τρεις άλλοι γνωστοί κολοσσοί, η Exxon Mobil, η Shell και η Microsoft.
«Τα στοιχεία αυτά δείχνουν», σύμφωνα με τη Διεθνή Διαφάνεια, «ότι υπάρχει ισχυρή σύνδεση μεταξύ των χρημάτων που ξοδεύεις και των συναντήσεων που μπορείς να έχεις με τους αξιωματούχους της Ε.Ε.». Οσο πιο πολλά τόσο πιο πολλές και οι συναντήσεις με τους επιτρόπους.
Τα χαρτοφυλάκια στα οποία εστίασαν περισσότερο τις πιέσεις τους οι λομπίστες των επιχειρηματικών συμφερόντων ήταν αυτά της ενέργειας και του κλίματος (με 487 συναντήσεις), η αγορά εργασίας και ανάπτυξη (με 398 συναντήσεις), η ψηφιακή οικονομία (με 366) και οι κεφαλαιαγορές (295).
Στην απέναντι όχθη, οι επίτροποι που είναι υπεύθυνοι γι’ αυτά τα χαρτοφυλάκια -ο Φινλανδός Γίρκι Κατάινεν, ο Βρετανός Τζόναθαν Χιλ και ο Γερμανός Γκίντερ Ετινγκερ- συναντήθηκαν με την «Κοινωνία των πολιτών» (το σύνολο δηλαδή των ΜΚΟ και των ινστιτούτων που εκπροσωπούν τα συμφέροντα των πολιτών) μόλις 3, 3 και 2 φορές αντίστοιχα. Οι τρεις επίτροποι αφιέρωσαν, δηλαδή, για τους εκπροσώπους των πολιτών μόλις το 4%-8% των συνολικών τους συναντήσεων.
Γεγονός το οποίο εγείρει τεράστια ερωτήματα για το κατά πόσο οι αποφάσεις των επιτρόπων και των άλλων ευρωπαϊκών θεσμών είναι αντιπροσωπευτικές. Ειδικά σε τομείς όπως η οικονομία, οι αγορές, η ψηφιακή οικονομία, η υγεία και η εκπαίδευση όπου σχεδόν το 90% των συναντήσεων εκπροσώπων της ευρωπαϊκής ηγεσίας γίνεται με εκπροσώπους πολυεθνικών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα μεγάλο μέρος από τις συναντήσεις των λομπιστών επιχειρηματικών συμφερόντων με τους Ευρωπαίους αξιωματούχους δεν δημοσιοποιείται ποτέ, λόγω των περίεργων «παραθύρων» στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ετσι, όλως περιέργως, από τους σχεδόν 8.000 δηλωμένους λομπίστες της Ε.Ε. το 80% δεν δήλωσε ούτε μία συνάντηση με εκπρόσωπο της Κομισιόν, δεν μάθαμε τίποτε για το ποιος λόμπαρε στη διαμόρφωση της περιβόητης Διατλαντικής Συμφωνίας Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP), δεν μάθαμε ποτέ για τις 20 μεγαλύτερες εταιρείες δικηγόρων του κόσμου που ασκούν λόμπινγκ στις Βρυξέλλες, αλλά και για τράπεζες όπως οι HSBC, BNP Paribas και Lloyds, που παραλείπουν να δηλώσουν τους λομπίστες που δρουν για τα συμφέροντά τους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
