αφιερωμένη στο φίλο μου aris
22.12.2015 | αυγή web
Με τη χθεσινή υπογραφή της υπουργικής απόφασης για την ανακοστολόγηση των διαγνωστικών εξετάσεων, ουσιαστικά τη μείωσή τους κατά 43%, αφού η σχετική μείωση των 51 πιο “εμπορικών” εξετάσεων καλύπτει περί το 80% της αντίστοιχης δαπάνης του ΕΟΠΥΥ, εκπληρώθηκε και το τελευταίο προαπαιτούμενο για την εκταμίευση της δόσης του 1 δισ. ευρώ. Δεν είναι τυχαίο ότι η εκπρόσωπος της Κομισιόν αμέσως προανήγγειλε την έγκριση από την ESM της εκταμίευσης της δόσης τις προσεχείς ημέρες. Αν παρακολουθήσει κανείς τα ρεπορτάζ και τον διάλογο που αναπτύχθηκε επί του θέματος τις τελευταίες ημέρες, δύσκολα θα αντιληφθεί: Είναι μια καλή ή μια κακή απόφαση και εξέλιξη;
Ακόμη και στη χθεσινή ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας το κύριο βάρος πέφτει στη διαπραγμάτευση που έγινε με τους δανειστές ώστε να εξευρεθεί μια συμβιβαστική λύση που δεν θα επιβαρύνει μέχρις εξαφανίσεως τα μικρά και μεσαία διαγνωστικά εργαστήρια που, όπως είναι προφανές, λόγω ανταγωνισμού, θα θιγούν περισσότερο. Το υπουργείο, μάλιστα, δεσμεύεται να προχωρήσει σε μια σειρά ενεργειών που “θα κάνει διαχειρίσιμη αυτή τη μείωση των τιμών” για τα συγκεκριμένα διαγνωστικά κέντρα.
Η αγωνία και η μέριμνα του υπουργείου είναι εύλογη, αφού αν κλείσουν πολλά διαγνωστικά κέντρα, θα χαθούν θέσεις εργασίας και θα βγουν στην ανεργία πολλοί άνθρωποι και μάλιστα επιστημονικό προσωπικό. Αυτή, ωστόσο, είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Υπάρχει και η άλλη, που μάλλον είναι και η κανονική.
Η γενική συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές προβλέπει για τη σχετική δαπάνη “κλειστό προϋπολογισμό” 302 εκατ. ευρώ. Αν η αγορά αφηνόταν να αναπτυχθεί ελεύθερα, ώστε κανένα ιδιωτικό διαγνωστικό κέντρο να μην κινδυνεύσει φέτος, η δαπάνη θα ξεπερνούσε τα 500 εκατ. ευρώ. Άρα, από τη χθεσινή απόφαση υπάρχει μια εξοικονόμηση δημόσιας δαπάνης της τάξης των 200 εκατ. ευρώ. Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι “στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης είναι να ενισχύσει τα δημόσια διαγνωστικά εργαστήρια της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) και να ενισχύσει τη δυνατότητα του ΕΣΥ να καλύπτει τις εργαστηριακές εξετάσεις του πληθυσμού”, να υπάρξει μέριμνα ώστε μεσοπρόθεσμα τα χρήματα αυτά να μείνουν ή να μεταφερθούν στη δημόσια Υγεία, το καλό θα είναι διπλό.
Αν θεωρήσουμε δε “προφανές ότι από τη ρύθμιση αυτή μειώνεται η οικονομική επιβάρυνση των ασφαλισμένων σε ποσοστό αντίστοιχο με τη μείωση στις τιμές των εξετάσεων”, ε, τότε, το καλό τριτώνει. Εν τέλει, έχει να κάνει με το από ποια πλευρά το βλέπει κανένας.
