dec/23/2015/5:28pm | camerartstudio
Φωτογράφος είμαι-και μάλιστα προερχόμενος απ’το σινεμά όπου η σημασία του σκηνοθετημένου και απολύτως ελεγχόμενου φωτισμού είναι κεφαλαιώδους σημασίας-άρα μπορώ και να καταλάβω και να αποδεχτώ τη προσφυγή στα διάφορα φωτιστικά εφέ. Όμως αυτό το βίτσιο με το τυλίγονται ολόκληροι κορμοί δένδρων με με απωθεί όχι μόνο με τη βάναυση και βαθιά κακόγουστη φύση του-είναι από τις πιο εντυπωσιακές εκδηλώσεις του kitsch!-αλλά και με το ότι σε υποχρεώνει ένα εφέ που προορίζεται να το ζήσουμε σαν τέτοιο τη νύχτα πρέπει να το λουζόμαστε και τη μέρα με τον παραστατικά αποδομητικό τρόπο σαν αφόρητα πεζό παρασκήνιο.
Αν είναι μιά επαρκώς ωραία μορφή, όπως πάντα συμβαίνει με ένα κορμό δέντρου ή με μια κλασική κολόνα, να ζουν τις μέρες τους στη σκλαβιά της ασκήμιας τη μέρα για να μας αποκαλύπτονται ανόητα μεταρσιωμένες μορφές τις λίγες ώρες της νύχτας, τότε κάπου το έχουμε χάσει το τραίνο της ομορφιάς και ανεβήκαμε στο αποχαλινωμένο της αισθητικής διαστροφής.
Related
In “Τοπίο”
In “Αστικές Νεκρές Φύσεις”
In “Φωτογραφίες δρόμου”
