σχόλιο στο άρθρο “«κεραυνοί» αλεξιάδη με αριθμούς για το αφορολόγητο των αγροτών”
Συντάκτης: aris
Η υπόθεση με τα προβλήματα των αγροτών έχει αφετηρία από αυτό το μπερδεμένο επάγγελμα που στην Ελλάδα ονομάζουμε αγροτικό.
Μια ζωή επαινετικά λόγια για την περήφανη αγροτιά ακούω για να μαζεύει ψήφους ο κάθε τυχάρπαστος, αλλά κανείς δεν τους έβαλε ποτέ σε μία τάξη και κάποιες λογικές ότι δεν ζουν ανεξάρτητοι στο χωριό τους, αλλά έχουν και υποχρεώσεις σε μια κοινωνία που όταν την χρειαστούν τους ανταμείβει . Υπάρχει αλληλεξάρτηση λοιπόν και πρέπει να μη κόβουν τους δεσμούς.
Έχει πραγματικά φτωχούς ανθρώπους σε χωριά που χρειάζονται υποστήριξη, μα έχει και κηφηναριά χειρότερα και περισσότερα από το μέχρι τώρα Δημοσιοϋπαλληλίκι!
Άσε που και αυτός ο κλάδος κατά ένα μέρος από τις λογικές των «μετακομισάντων» από το χωριό στην πόλη απαρτίζεται με επίθετα σε –ακης αι –όπουλος (να είναι καλά οι «λεβεντογέννες» Κρήτη και Πελοπόννησος) και ανθρώπους της λογικής αφού χώθηκα και έγινα Δημόσιος υπάλληλος η «καλύτερή» μου, οπότε γίνανε όλα σκατά..
Άλλωστε και πως θα πουλήσει μούρη στο χωριό όταν από το πατέρα του άκουγε μπες στο Δημόσιο να νη σε τρώει το χώμα? Πρέπει να κάμει και την αρπαχτή του να γυρίζει και με μουράτο αυτοκίνητο, μια και τέτοιες αρπαχτές έκανε και ο αγρότης μπαμπάς, και θα τόνε πει μακάκα άμα δεν τσι κάνει και αυτός.
Άμα έχει κανείς πρόβλημα με τα γραφόμενά μου θα είναι ο αγροτάκος περιοχών με μικρές παραγωγές που δεν μπόραγε να αρπάξει και πολλά, όπως εγώ που ήμουνα ιδιωτικός υπάλληλος και δε μπόραγα να κρύψω τίποτα, άγιος δηλαδή με το ζόρι!
Και αν συνεχίζει να έχει πρόβλημα τότε γιατί σαν αγνός και καθαρός Έλληνας δεν άνοιγε το στόμα του να πεί ρε εδώ στο Δημόσιο που με φέρανε, ή που ήρτα γίνεται τση πουτ@νας? Τι φοβότανε?
Το πολύ – πολύ να γύρναε στο χωριό του και να δούλευε άντε λίγο σκληρότερα. Πεινασμένος όμως όπως εγώ και ο καθένας που δεν είχαμε τίποτα άλλο, δεν θα έμενε.
Κάποτε που δούλευα νεολαίος σε μια επιχείρηση της Κορίνθου, κατά τη δεκαετία του 80΄ ζητάγαμε αυξήσεις ίσες προς το μισό του βασικού μισθού πράγμα άπιαστο βέβαια και είχαμε αντίδραση από τους Κορίνθιους εργάτες (ναι εργάτες) που ήταν και αγρότες στη ζούλα, ότι εμείς απεργία για 7 χιλιάρικα δεν κάνουμε! Χα χα χα.
Ερχότανε κανένας υψηλόβαθμος από Αθήνα κατά τη διάρκεια της απεργίας και κοιτάαμε πώς να μην είναι φάτσα μπάτσα παρκαρισμένες οι Μερσέντες και δημιουργούν αρνητικές εντυπώσεις!
Και που να τις κρύψουμε? Μία και δύο ήτανε??
Ας ξεψαχνίσουνε έσοδα – έξοδα – επιδοτήσεις καμιά πενηνταριά αγροτών παραγωγικών περιοχών σε βάθος δεκαετίας να δούμε τα αποτελέσματα και μετά μιλάνε άμα τσου μείνει μιλιά.
Έχω τη τύχη να πίνω το κρασάκι μου χρόνια τώρα με αγρότες και γνωρίζω από ό,τι καταλαβαίνετε πάρα πολλά γιατί το κρασάκι λύνει και γλώσσες.
Άσε που δυό – τρείς βαρύμαγκες πίνουνε ουίσκι εκ συνηθείας, καλά και δεν έχουνε απαίτηση για Chivas Regal Royal από το μπακαλιό του χωριού. χα χα χα.
Ουδεμία εμπάθεια έχω προς τους τίμιους αγρότες που τα φέρνουν τσίμα – τσίμα βόλτα, αλλά είναι τόσο λίγοι για ένα κράτος με τόσους περήφανους Έλληνες.
Και άμα κάποιοι από αυτούς θέλουνε να λειτουργήσουμε και οι υπόλοιποι συντεχνιακά ας το πούνε να δούνε πως θα χωθούνε με την πρώτη στο καβούκι τσου, γιατί κάνουμε – κάνουμε το μακάκα αλλά το παραχέσ@με.
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα
