Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016 | dimitristhinks.
Είχα πετάξει πρώτη θέση δωρεάν από την Νέα Υόρκη στο Μιλάνο. Έκανα το λάθος να βγω από το αεροπλάνο. Έπρεπε να είχα συνεννοηθεί με τον κυβερνήτη να πέσω με αλεξίπτωτο κατ’ ευθείαν στο χωριό μας, κοντά στο σπιτάκι μας.
Το αεροδρόμιο του Μιλάνο είναι στην Μαλπένσα, μια ώρα με λεωφορείο, 50 λεπτά με τραίνο από το Μιλάνο. Το Μιλάνο έχει γρήγορο τραίνο για Μπολόνια και από εκεί απλό τραίνο για το Φορλί. Και στο Φορλί θα με περίμενε η Μαργαρίτα με το Λαντ Ρόβερ για τα 50 λεπτά οδήγημα στο χωριουδάκι μας.
Ζήτησα εισιτήριο τραίνου από την Μαλπένσα στο Φορλί.
Αδύνατον
(Αν ξέρεις να λες «Νο» και «Ιμποσίμπιλε» μιλάς Ιταλικά. Δεν χρειάζεται να μάθεις τίποτα άλλο.)
Πρέπει να πάρεις εισιτήριο Μαλπένσα-Μιλάνο και στο Μιλάνο να πάρεις εισιτήριο για το Φορλί.
Πήρα.
Στο Μιλάνο πήγα να βγάλω εισιτήριο για το Φορλί.
Η οθόνη του μηχανήματος έφτανε στο εισιτήριο, και στο κουμπί για να το πάρω, αλλά όταν πάταγα το κουμπί το μηχάνημα κλείδωνε.
Πήγα στο διπλανό μηχάνημα.
Το ίδιο.
Πήγα στο διπλανό μηχάνημα.
Το ίδιο.
Πήγα σε ένστολο επίσημο τραινάρχη.
Εισιτήριο, τον ρωτάω.
Μηχάνημα μου λέει.
Δεν δουλεύουνε, του λέω.
Δουλεύουνε, μου λέει.
Δεν δουλεύουνε, του λέω.
Δουλεύουνε, μου λέει. Έλα να σου δείξω.
Πάω να μου δείξει.
Χρησιμοποιεί το μηχάνημα να μου δείξει.
Η οθόνη του μηχανήματος έφτανε στο εισιτήριο, και στο κουμπί για να το πάρει, αλλά όταν πάταγε το κουμπί το μηχάνημα κλείδωνε.
Πήγαμε στο διπλανό μηχάνημα.
Το ίδιο.
Όχι μου λέει. Αδύνατον. Πρέπει να πας στα παράθυρα να πάρεις εισιτήριο από τον ταμία.
Πάω και παίρνω αριθμό για την ουρά.
Η οθόνη μου λέει ότι ο αριθμός μου θα καλεστεί σε περίπου 54 λεπτά, 14 λεπτά αφού φύγει το τραίνο μου.
Αποφασίζω να πάω στην τουαλέτα.
Που έχει τουαλέτες;
Στο δεύτερο υπόγειο. Πρέπει να πάτε με το ασανσέρ.
Πάω στο ασανσέρ αλλά ήταν εκτός λειτουργίας.
Ξαναπάω στην ουρά. Ο αριθμός μου τώρα θα καλείτο σε 62 λεπτά.
Πήγα πίσω στο μηχάνημα.
Το κοίταξα.
Σκέφτηκα.
Ζήτησα από το μηχάνημα εισιτήριο όχι για το Φορλί αλλά για την Μπολόνια.
Μου το έδωσε.
Μετά ζήτησα άλλο εισητήριο από Μπολόνια για Φορλί. Μου το έδωσε κι αυτό.
Πήδηξα στο τραίνο καθώς έφευγε.
Κοιμήθηκα και ονειρεύτηκα ότι οι Ιταλικοί σιδηρόδρομοι αγόρασαν τους Ελληνικούς για 45 εκατομμύρια Ευρώ.
Νομίζετε ότι η ιστορία δεν είναι αληθινή;
Όλα είναι αληθινά εκτός από το τελευταίο με το όνειρο. Αυτό ούτε σε εφιάλτη δεν το έβλεπε κανείς…
Φαίνεται όμως ότι κοιμούνται και όλοι οι άλλοι γιατί δεν ακούω τίποτα παράπονα περί ξεπουλήματος…
Αναρτήθηκε από thinks who was thinking these thoughts, at 12:14 π.μ.
2 σχόλια:
spacefreakΤετάρτη, 20 Ιουλίου 2016 – 7:17:00 π.μ. CEST
Μάλλον έπρεπε να μπεις στο βαγόνι χωρίς εισητήριο. Θα τους άξιζε.
Τώρα, περί εξαγοράς… Μια χαρά είναι τα 45 εκατ. ευρώ για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ειδικά αν παίρνουν και τους συνδικαλιστές μαζί.
Καλημέρα.
thinksΤετάρτη, 20 Ιουλίου 2016 – 10:26:00 π.μ. CEST
Έτσι θά ‘κανα, αλλά δεν το κάνω από σεβασμό στην Μαργαρίτα και το επάγγελμά της. Να φανταστείς στην Ιταλία φοράω και ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο για τον ίδιο λόγο 🙂
Ε… με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και τις Φεροβίε Ιταλιάνε, βρήκε ο Φίλιππος τον Ναθαναήλ (ή, ο Μήτσος τον Τζιοβάνι), ούνα φάτσα ούνα ράτσα!
Καλημέρα σου 🙂
