sifiniera | Posted on December 12, 2016 by verajfrantzh
Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή
Δεν είναι τυχαίο που δεν με αγαπάς
Δεν είναι τυχαίο που δεν ασκώ καμία γοητεία πάνω σου
Έχω ρυτίδες και σπαρταράω, σαν φρύδι γίνομαι τοξωτή, σε κάθε σου βλέμμα
Κανείς δεν θέλει υποταγμένους ανθρώπους
Αλλά με έμαθαν να ζω σαν γυναίκα
Μου έβαλαν καρδιά και η θηριωδία της είναι δηκτική μπροστά στη κολοβή μου υπόσταση
Δεν είμαι ίση με κανένα
Είμαι ερωτευμένη
Δεν αντιπροσωπεύομαι από κανέναν
Η δημοκρατία σας είναι ένα παράθυρο στο βούρκο
Και εγώ τσαλαβουτώ σε φυλακές
Πανιασμένη
Γριά
Μόνη
Ένα πνευματικό δικαίωμα που κανένας δεν τρέχει να προασπιστεί
Ελαφρύ σκληρό και σκάρτο σώμα
Με χαρακιές και μπαλώματα
Έχω βγει σε σχέδιο άσχημο και μικρό μέσα σε πλάσματα μακιγιαρισμένα και κορίτσια καυλωμένα και αγόρια ηλίθια και όλη η μισαλλοδοξία του κόσμου με κρατάει κάπου μακριά σου
Εκεί στο ξεχασμένο ράφι των δικαιωμάτων
Βαρέθηκα να πλένομαι και να σου γράφω
Παιδί με υψηλή χοληστερίνη άλλο.πια.όχι
Η β. του κανενός
Related
