28η μάρτη 2017 | aristeristrouthokamilos
του Γιώργου Παπασπυρόπουλου*
Οι υποκριτικές διαβεβαιώσεις Μέρκελ τον Ιανουάριο περί αισιοδοξίας για σύντομη ολοκλήρωση και οι σύμμαχοι σοσιαλιστές δημιούργησαν μια ψεύτικη εικόνα. Ακόμη και το γεγονός ότι ο Σόιμπλε δεν τολμούσε λόγω εκλογών, να πει φανερά ότι δεν θα επιτρέψει να ανακάμψει η χώρα υπό αριστερή διακυβέρνηση (γιατί πέραν των άλλων και περί αυτού πρόκειται), επίσης δημιούργησαν φρούδες ελπίδες.
Δυστυχώς το θέμα είναι ότι μπορούν ΔΝΤ και Σόιμπλε να καταστρέφουν τις θετικές δυνατότητες για ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας που είχαν δημιουργηθεί με την επίτευξη των αιματηρών στόχων του μνημονίου, επειδή έτσι θέλουν.
Μπροστά στα μάτια όλης της Ευρώπης, κυνικά οι Γερμανοί παίζουν το παιχνίδι του καλού και κακού μπάτσου και μας κρατούν με το ζόρι βαθιά στην τρύπα της εξάρτησης.
Έχουμε περισσότερους αλλά αδύναμους φίλους στο εξωτερικό απ΄ότι στην ίδια μας την χώρα
Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Οι κοτζαμπάσηδες του Μητσοτακέικου και οι δορυφόροι τους σε ποτάμια και πράσινα λιβάδια της διαπλοκής, την ώρα αυτή, μόνο υπονόμευση προσφέρουν. Για ιδιοτελή συμφέροντα όπως και στην ελληνική επανάσταση.
Αντί να συμπύξουν αρραγές εθνικό μέτωπο και να βοηθήσουν να βγει η χώρα από το τεχνητό αδιέξοδο που θα μας καταστρέφει την οικονομία κάθε μέρα πλέον, επιχαίρουν χυδαία για τα εμπόδια που βρίσκει μπροστά της η εκλεγμένη κυβέρνηση. Ακόμη και οι έλληνες σοσιαλιστές όταν ο Συριζα συμμετέχει σχεδόν σε όλες τις συνεδριάσεις του ευρωπαϊκού σοσιαλιστικού κόμματος…
Αλλά ποιο εθνικό μέτωπο;
Η δεξιά εξωτερικού ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για την χώρα. Μόνο μεταπρατικό ήταν και είναι το κεφάλαιό τους, μόνο αντιπρόσωποι υπήρξαν ξένων επιχειρήσεων και συμφερόντων, ποτέ παραγωγοί για την χώρα τους και εξαγωγείς – μόνο “εισαγωγαί” και αντιπροσωπίες.
Στο εσωτερικό ο καπιταλισμός τους υπήρξε πάντα κρατικοδίαιτος και τριτοκοσμικός. Οι ίδιοι δεν έχουν παράξει ούτε ευρώ ελληνικής προστιθέμενης αξίας αντίθετα παρασιτούν με όλα τα μέσα το Δημόσιο – διακηρύσοντας βέβαια σε όλους τους τόνους ότι εκπροσωπούν την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία – τόσο θράσος από την επανειλημμένη άσκηση της εξουσίας και την ισχυρότατα οργανωμένη διαπλοκή τους στους μηχανισμούς του κράτους.
Υπάρχει και μια ισχνή δεξιά εσωτερικού ευτυχώς, που μέσω των Ανελ στηρίζει σταθερά την κυβέρνηση. Ισχνή όπως ήταν πάντα η εθνική αστική τάξη σε αυτήν την χώρα.
Τα διλήμματα στην κυβέρνηση είναι τεράστια. Τι να κάνει;
Η διακήρυξη της Ρώμης όπως και οι επισκέψεις και η συμπαράσταση από τους υπόλοιπους ευρωπαίους δίνουν μόνο λόγια παρηγοριάς και αόριστες υποσχέσεις ευρωπαϊκών αρχών, δεν δείχνουν να είναι ικανές να ανατρέψουν την καταδίκη σε θάνατο από ΔΝΤ Σόιμπλε.
Οι επόμενες μέρες ειδικά μετά την σύνοδο του ΔΝΤ, θα δείξουν τα όρια της πραγματικότητας για την χώρα μας. Και τότε, όσοι θέλουν να μείνουν σε αυτόν τον τόπο παράγoντας, δημιουργώντας και προστατεύοντας τον πλούτο του, θα πρέπει να πάρουν τις αποφάσεις τους. Έστω και μόνοι/ες όπως έχει συμβεί ξανά και ξανά στην ιστορία αυτού του τόπου.
*πηγή tvxs
