σχόλιο στο άρθρο “περιβάλον και τουρισμός του ιονίου θυσία στο βωμό των υδρογονανθράκων”
Συντάκτης: aris
Δυστυχώς ήρτε η ώρα μας…
Τα πετρέλαια του Ιονίου γνωστά από χρόνια πολλά και ξεπουλημένα από χρόνια λιγότερα αλλά και αυτά σχετικά πολλά.
Το γιατί ήρτε η ώρα μας ίσως έχει να κάμει με τελειώματα των φυσικών αποθεμάτων υδρογονανθράκων και αυτό θα έχει σαν φυσιολογική εξέλιξη αύξηση των τιμών οσονούπω.
Δύσκολη περιοχή για εξορύξεις το Ιόνιο πραγματικά αλλά πρακτικά το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να υπάρξει κάποια σύνεση και όχι αλόγιστη υπερεκμετάλλευση των αποθεμάτων.
Τουλάχιστον να πηγαίνουμε με το γνωστό τρόπο βλέποντας και κάνοντας.
Τα υπόλοιπα για καλύτερες και ασφαλέστερες μελέτες είναι το δούλεμα τση αρκούδας.
Πόσα θέλεις για να βγάλεις μια μελέτη που θα έχει μόνο αγγελικές καταστάσεις σου λένε και ή συμβιβάζεσαι ή σε βρίσκουνε σακουλιασμένονε στα σκουπίδια το πρωί οι σκουπιδιαραίοι .
Κρίμα που μέχρι να φτάσουμε σε συμφέρουσες οικονομικά εναλλακτικές ενεργειακές λύσεις πρέπει να πηδ@χτεί πρώτα όλος ο κόσμος.
Ας το παλέψουμε λοιπόν για μια όσο το δυνατό ήπια μορφή εξόρυξης κάτι που δύσκολο μεν αλλά μπορεί να «πλασαριστεί» κάπως δε.
Προσωπικές απόψεις πάντα αυτές αλλά εκ συμπτώσεως έχω κάποιες μικρές έστω εμπειρίες επί του θέματος.
Φασκελοκουκούλωτα που έλεε και ο νόνος μας δηλαδής.
Χαυά χα χα χα χα χα χα χα χα.
