Το ισοζύγιο της επίσκεψης Τσίπρα στην Ουάσιγκτον θα είναι θετικό, θα σφραγίσει τον ενισχυμένο ρόλο της Ελλάδας και τις νέες δυνατότητες -γεωπολιτικές, οικονομικές, ενεργειακές- για τη χώρα, τις οποίες πιστώνεται και η σημερινή κυβέρνηση
Εντάξει, ήταν αναμενόμενη μια κάποια μικροψυχία Μητσοτάκη για το ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ. Τι να πει; Ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει βελτιώσει θεαματικά τη διεθνή εικόνα της χώρας, έχει αναβαθμίσει τη θέση της στον κόσμο και έχει καταφέρει να γίνει αξιόπιστος συνομιλητής των «μεγάλων»;
Είπε, λοιπόν, κι αυτός περίπου ότι ο Τσίπρας, παράτην πολιτική του, κέρδισε κάποιου είδους λαχείο και βρέθηκε από συγκυρία στην Ουάσιγκτον. Του υποδεικνύει και τι να ζητήσει, ενώ τον προειδοποιεί να μην περιοριστεί μόνο στη φωτογραφία με τον Τραμπ. Αν ήταν στη φωτογραφία ο ίδιος, θα άλλαζε το πράγμα, αλλά ας μην είμαστε εριστικοί.
Από την άλλη υπάρχουν εκείνοι που βλέπουν μόνο δώσε, κι όχι πάρε – δώσε στην υπόθεση. Ο Τσίπρας πάει εκεί για να δώσει -ιδού ο στρατός σας. Έτσι είναι, αν έτσι το θέλουν. Όταν κανείς μπερδεύει την Ελλάδα με το κόμμα, την εξωτερική πολιτική με την εσωτερική σολομωνική και τις ευθύνες ενός πρωθυπουργού που εκπροσωπεί μια χώρα -φοβάμαι, ακόμα καπιταλιστική- με τις ευθύνες εκείνου που εκπροσωπεί μια παράταξη, τότε… παμ’ πλατεία.
Θυμάμαι, ως παλιός και κολλημένος, τους ούλτρα αριστερούς που κατήγγελλαν κάποτε την ειρηνική συνύπαρξη των δύο αντίθετων κοινωνικών συστημάτων. Ιδεολογικώς μια χαρά, λογικώς δυο τρομάρες.
Η πραγματικότητα είναι ότι ο Τσίπρας βρίσκεται στην Αμερική εκπροσωπώντας μια Ελλάδα που πασχίζει να βγει από την επιτροπεία. Να βγει, όχι να μπει σε κάποια άλλη. Στην προσπάθεια αυτή αποδείχτηκε ότι ξέρει, όπως κι ο Κοτζιάς, να αξιοποιεί κάθε πιθανό σύμμαχο. Κάθε ρήγμα. Να ασκεί μια ελληνική realpolitik.
Και επειδή ακούγονται διάφορα: Μπορεί να ασκεί αποτελεσματικά μια τέτοια πολιτική, όχι ξεχνώντας ότι είναι αριστερός, αλλά επειδή είναι αριστερός. Άρα δεν είναι δεδομένος. Και η realpolitik έχει νόημα όταν δεν είσαι δεδομένος. Άμα είσαι δεδομένος, γιατί να διαπραγματευτούν; Απλώς εντέλλονται και έπεται η φωτογραφία.
Μπορώ να υποθέσω βάσιμα, λοιπόν, ότι το ισοζύγιο της επίσκεψης Τσίπρα στην Ουάσιγκτον θα είναι θετικό. Θα αντανακλά, φυσικά, τους συσχετισμούς των δυνάμεων στον κόσμο, και στη γειτονιά. Αλλά θα σφραγίσει τον ενισχυμένο ρόλο της Ελλάδας. Και τις νέες δυνατότητες -γεωπολιτικές, οικονομικές, ενεργειακές- για τη χώρα, που πιστώνεται και η σημερινή κυβέρνηση. Μικρό καλάθι; Ίδωμεν. Αλλά σίγουρα δεν θα περιέχει μόνο μια φωτογραφία…
