iloveithaki.gr | jan 18th 2018
σχόλια ημέρας:
να κουνάμε το πουλί μας, όποτε θέλουμε απρόκλητα κι ατιμωρητί.
το από καταβολης πατριαρχίας “δικαίωμα” του άντρα να χουφτώνει και να μαρκαλεύει τις γυναίκες ή τους “λιγότερο άντρες” είναι δεδομένο και είναι πηγή δυστυχίας, φόβου και ένα σωρό άλλων. η εναντίωση στην παρενόχληση ως κίνημα πλέον φαίνεται να έχει τις τύχες κάθε κινήματος: από τη μια όσοι εναντιώνονται σε αυτό το ταυτίζουν πονηρά με τον νεοπουριτανισμό, από την άλλη οι νεοπουριτανοί (οποιαδήποτε δορά και αν έχουνε ρίξει πάνω τους) σπεύδουν να σφετεριστούν το κίνημα αυτό ώστε να προωθήσουν τους δικούς τους σκοπούς, δηλαδή τη ρύθμιση, επιτήρηση και καταστολή της επιθυμίας. έχει συμβεί και στα καλύτερα κινήματα και στις σπουδαιότερες επαναστάσεις: από την ντε γκουζ στον ναπολέοντα, από τα σοβιέτ στον στάλιν… δεν θέλουν οι #me_too να καταργήσουνε το καμάκι και το φλερτ; δεν κινδυνεύει το ερωτικό παιχνίδι; ας δούμε ένα υποθετικό παράδειγμα. ανεβαίνω στο λεωφορείο, είμαι ωραίος και σέξυ και 26 (για να απαλείψουμε προκαταλήψεις για σπυριάρηδες, αγάμητους, βρωμόγερους κτλ). κοιτάζω μια κοπέλα με νόημα (όχι σαν να βλέπω καρμπονάρα να αχνίζει), με κοιτάζει και αυτή με νόημα (το πιάσαμε αυτό ε; μπορούμε ελπίζω), την αγγίζω τάχα τυχαία, δείχνει να ανταποκρίνεται. υπάρχει πρόβλημα; όχι. το πρόβλημα των αρσενικών είναι να μπορούμε να συνεχίσουμε τουλάχιστον να κουνάμε το πουλί μας, πραγματικό ή συμβολικό, όποτε θέλουμε και αν θέλουμε απρόσκλητα, απρόκλητα κι ατιμωρητί. / sraosha
η γενική γραμματεία λιμένων
«το λιμενικό σύστημα αλλάζει και βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη περίοδο. τα δύο λιμάνια του πειραιά και της θεσσαλονίκης αποκρατικοποιήθηκαν όμως υπήρξε σημαντική προσπάθεια διασφάλισης των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων. πραγματοποιήθηκαν ενέργειες προκειμένου να αποδοθούν χώροι χερσαίας ζώνης λιμένα στην τοπική αυτοδιοίκηση και διασφαλίστηκε η πρόσβαση σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις στις λιμενικές δραστηριότητες. ωστόσο, η κυβέρνηση σε συμφωνία με τους θεσμούς εξετάζει τη δυνατότητα παραχωρήσεων συγκεκριμένων δραστηριοτήτων για τα υπόλοιπα λιμάνια και όχι πώληση λιμανιών, δραστηριότητες τις οποίες ο φορέας διαχείρισης και εκμετάλλευσης λιμένος (φδελ) δεν μπορεί να αξιοποιήσει επαρκώς ή δραστηριότητες που θα προσφέρουν προστιθέμενη αξία στον λιμένα. επιπρόσθετα για τη μεγάλη πλειοψηφία των λιμένων -λιμενικά και δημοτικά λιμενικά ταμεία- με το νέο νόμο που ψηφίστηκε δώσαμε σημαντικά εργαλεία στους φδελ, όπως η τακτοποίηση παράνομων λιμενικών εγκαταστάσεων, η πρόβλεψη για άμεση παρέμβαση αποκατάστασης ζημιών που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια χρηστών του λιμένα, η μείωση γραφειοκρατικών διαδικασιών για την έγκριση των έργων και η δυνατότητα πρόσληψης εποχικού προσωπικού. το κλιμάκιο της γενικής γραμματείας λιμένων έχει στόχο να προσφέρει βοήθεια σε τεχνικό επίπεδο και παρέχει ενημέρωση με σκοπό το σχεδιασμό ανάπτυξης των λιμένων και την συνολική υποβοήθηση της καθημερινής τους λειτουργίας.» / hcg.gr
το αργυρώνητο παπαδαριο πάντα στο κλαρί μόνο για την κονόμα
τη στιγμή που η διεθνής κοινότητα «πυροβολεί» τον αμερικανό πρόεδρο για την απόφασή του να αναγνωρίσει την ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του ισραήλ, οι άγιοι τόποι γίνονται το σκηνικό μιας σκληρής κόντρας, στο επίκεντρο του οποίου βρίσκεται το ορθόδοξο πατριαρχείο ιεροσολύμων. σύμφωνα με τα μεγαλύτερα διεθνή μέσα ενημέρωσης το ορθόδοξο πατριαρχείο, ο δεύτερος μεγαλύτερος ιδιοκτήτης γης στο ισραήλ (στην πρώτη θέση βρίσκεται το ίδιο το ισραηλινό κράτος), κατηγορείται ότι ξεπουλάει τεράστιο μέρος της περιουσίας του σε ισραηλινούς εποίκους, δίνοντας πρακτικά στο ισραήλ τη δυνατότητα να κυριαρχήσει παράνομα σε ακόμη μεγαλύτερο μέρος των παλαιστινιακών εδαφών / α ρηγόπουλος
αλήτες λέρες εργατοπατέρες
με το νομοσχέδιο για τις απεργίες που ζητήθηκε από τους δανειστές, για να ολοκληρωθεί η πορεία της χώρας προς την οικονομική ανεξαρτησία, μπαίνουν όροι για τη λήψη απόφασης για απεργία μόνο από τα πρωτοβάθμια σωματεία. ομοσπονδίες και γσεε εξαιρούνται. έτσι, για να είναι νόμιμη μια απεργία πρωτοβάθμιου σωματείου, απαιτείται η συμμετοχή σε συνέλευση τουλάχιστον του 50% συν 1 των ταμειακώς εντάξει μελών. το ερώτημα που προκύπτει, όχι τόσο για τη νομιμότητα όσο για τη δημοκρατική λειτουργία κάθε πρωτοβάθμιου σωματείου, είναι: πώς λαμβάνονται σήμερα οι αποφάσεις για απεργία; δεν λειτουργεί ο θεμελιώδης νόμος της δημοκρατίας για την αρχή της πλειοψηφίας; δεν έχουν τα σωματεία καταστατικό; κι αν όλα αυτά τα έχουν, πού είναι το πρόβλημα; την παρασκευή, που έγινε υποτίθεται απεργία, είδε κανείς πολίτης επιχείρηση του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα που να απεργεί; πού δουλεύουν όσοι κατέβηκαν στο σύνταγμα και αποπειράθηκαν να εισβάλουν στη βουλή; πού δουλεύουν όταν σε κάθε απεργία που κηρύσσει η γσεε είναι οι ίδιοι και οι ίδιοι; η μόνη απεργία που τελικά γίνεται αισθητή στην ελλάδα είναι τελικά στις δεκο των μέσων μεταφοράς. έτσι λειτουργούν τα συνδικάτα στις ανεπτυγμένες οικονομίες; με σωματεία σφραγίδες με διοικήσεις και χωρίς ουσιαστικά μέλη; και σε αυτές τις συνθήκες μπορεί να επιτευχθεί μαζικοποίηση και ωρίμανση του εργατικού κινήματος; / δ χρήστου
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1191″]
