τα προσωπεία

Τα προσωπεία ή αλλιώς -επί το λαϊκότερον- οι μάσκες φοριούνται στα καρναβάλια, στις ληστείες και σε τρομοκρατικές επιθέσεις, για να μην αναφέρουμε αυτά για τα οποία μιλάει η λογοτεχνία.

Τα καρναβάλια είναι μια γιορτή όπου τα πάντα έρχονται το πάνω κάτω: Πίσω από τη μάσκα μιας καλλονής κρύβεται το πρόσωπο ενός τραμπούκου. Πίσω από το πρόσωπο ενός αρνιού, ένας λύκος και αντιστρόφως.

Το προσωπείο του δράστη μιας ληστείας, μιας τρομοκρατικής πράξης κρύβει τον ένοχο από τον νόμο. Οσο για τη λογοτεχνία, το «Σιδηρούν Προσωπείο» του Δουμά καταδικάζει αυτόν που το φοράει σε μια εφιαλτική «ζωή εν τάφω»: διπλασιάζει τον εγκλεισμό στην ειρκτή, καθώς τα κάγκελα της μάσκας που μόλις αφήνουν τον κατάδικο να αναπνέει, επαναλαμβάνουν τα κάγκελα του κελιού που του απαγορεύουν την ελευθερία.

Τα προσωπεία που φορούν οι πολιτικοί είναι άυλα: Δεν είναι κατασκευασμένα από παπιέ μασέ, πλαστικό, ύφασμα, δέρμα ή μέταλλο, αλλά από λόγια.

Για την ακρίβεια, από λόγια με τα οποία με αξιοσημείωτη καλλιτεχνική ικανότητα κάποιοι εκπρόσωποι του λαού φιλοτεχνούν τις μάσκες που τους επιτρέπουν να δρουν –για το καλό μας εννοείται– απρόσκοπτα, αποφεύγοντας τα κελιά όπου μαρτύρησε ο ήρωας του Δουμά.

Υπό τον όρο τα λόγια αυτά, έστω και αν δηλώνουν το θλιβερό αναποδογύρισμα κάθε αξίας και κάθε υπόσχεσης, έστω και αν φέρνουν ό,τι απόμεινε από τη ζωή μας το πάνω κάτω, να κατορθώνουν να ζαλίζουν και να ευνουχίζουν εμάς, το πόπολο, απαγορεύοντάς μας κάθε αντίδραση.

Και ω του θαύματος: Νομίζαμε, οι αχάριστοι, ότι η υποδούλωση στους επικυρίαρχους που υπαγορεύουν το πώς ζούμε και κυρίως το πώς πεθαίνουμε πάει από το κακό στο χειρότερο. Ομως όχι!

Τα λόγια/προσωπεία έρχονται να μας διαψεύσουν: Οδεύουμε προς ένα πρόγραμμα «μεταμνημονιακής παρακολούθησης», σύμφωνα με τις νέες λέξεις που χρησιμοποίησε ο κ. Τσακαλώτος σε πρόσφατη συνέντευξη.

Και προσέξτε πόση σημασία έχει αυτό το «μετα-». Μπορεί κάποιοι θεωρητικοί της λογοτεχνίας και της τέχνης να επιμένουν ότι το μεταμοντέρνο δεν είναι παρά μια μεταμόρφωση ή μεταμφίεση του μοντέρνου που αλλάζει ενδύματα χωρίς να αλλάζει κατεύθυνση και ουσία.

Το μεταμνημόνιο όμως δεν είναι έτσι. Δεν έχει τίποτε μα τίποτε να κάνει με τα μνημόνια που μισήσαμε τόσο που παραλίγο να τα σκίσουμε.

Η βαριά σκιά των Εταίρων δεν θα πέφτει πια πάνω στη χώρα μας, οι φανεροί και κρυφοί ανθύπατοι δεν θα ελέγχουν μέχρι και το πώς αναπνέουμε.

Οι αληθινοί ληστές και τρομοκράτες θα είναι απλώς μεταληστές και μετατρομοκράτες, δηλαδή μια χαρά άνθρωποι. Εστω και αν το μαύρο καρναβάλι θα συνεχίζει ακάθεκτο.